Amerika is geen land…..

Ik ben onlangs uit de kast gekomen als dartsliefhebber. Dus ik hoef er niet geheimzinnig over te doen dat ik Zondagavond RTL7 weer eens opzocht. Maar oi,oi,oi, ik was een paar seconden te vroeg. Er was nog een misdaadfilm van heb ik jou daar aan de gang.

Ik heb altijd een ongemakkelijk gevoel als ik al een geweldsfilm bekijk. Ik probeer bij de les te blijven van: je gaat dat niet mooi of lekker vinden. Het is iets van een apotheker die moet weten wat voor vergif er bestaat.

Terug naar de film. “Killing them softly” blijkt-ie te heten. Ik kan je niet vertellen wat er aan de hand is, als ik in de slotscene binnenval. Maar het moet iets geweest zijn van de schutter die het laatste woord heeft . Zoiets. De verslagene hoort het nog net en kan met de laatste inzichten aankomen bij de hemelpoort.

De spreker achter het overwinnende wapen heeft waarschijnlijk veel meer aangedragen – maar dan had ik maar eerder in moeten schakelen – maar ik hoor hem tenslotte triomferen met de zin : “This guy wants to tell me we’re living in a community? Don’t make me laugh. I’m living in America, and in America, you’re on your own. America is not a country; it’s just a business.” (Wil die vent mij vertellen dat we in een samenleving leven?! Laat me niet lachen. Ik leef in Amerika, en in Amerika sta je er alleen voor. Amerika is geen land; het is puur business)

‘This guy’ zijnde Barac Obama die op de achtergrond op de tv een toespraak hield. De film is van 2012.
Even later zouden we een Trump nog een kans moeten geven.  We hadden van de filmheld beter moeten weten.

Enneh… nog dit. Niet ik ben anti-amerika, maar die huurmoordenaar.

 

Advertenties
Geplaatst in Politiek | Een reactie plaatsen

nieuw zwerven

Aan het thema “Want zwervers te gast zijt gij geweest” heb ik een 10e schilderij toegevoegd.

waaromvluchteling

De

tegenhanger van vluchten moeten, lijkt me ondertussen: iemand in de steek laten. Ik kom waarschijnlijk op die gedachte door de roman van Henning Mankell “Italiaanse schoenen”, die ik dezer dagen herlees. Daarin bepeinst de hoofdpersoon dat hij ooit een geliefde in de steek liet, uit angst om zelf in de steek gelaten te worden. Dat dat zijn diepste – verder onverklaarbare – angst is.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

In de dartshemel

Toneel:
Een wedstrijd Darts tussen een Welshman en een Schot.
Een zaal vol met ‘de lof der zotheid’.
De Schot raffelt op weergaloze wijze een spelletje af in drie beurten. Per beurt 3 pijlen/darts= 9 darter. Beter kan niet. Maximum. Top. Eens in de zo veel jaar. Alleen de heel groten. Komt vaker in oefenruimtes bij jou thuis voor dan als er voor het echie gegooid wordt! Ieder aficionado weet waar hij was toen die of die negen-darter gegooid werd. Ik bedoel maar.

Dan deze dialoog:

Eerste commentator in halve extase: “Dit is toch super; dit is buitenaards!”
Tweede ‘Theo Koomen’: “Ja, als er een dartshemel is, hoe zou dat zijn!”
Eerste: “Daar wordt elke dag een 9-darter gegooid”.

‘Darten’ is nog steeds een kroegsport maar dan in een evenementenhal. De old timers straalden dat ook uit. Zij bestaan alleen in termen van alcohol, roken, herrie en ongezonde voeding. Hoe anders is dat nu. Darten is een snelgroeiende KIJK-sport geworden. Kijk vooral ook naar je zelf als je zit te kijken: dat je zit te kijken!

Het publiek is (met uitzondering nog van China) volstrekt uitzinnig aanwezig.  Ik denk iedere wedstrijd dat het niet gekker kan, maar vergis me even vaak. Er is veel ‘vaste liturgie’. Voor de samenzang zou ik er niet willen zijn. De ‘introducer’ zet ik altijd uit. Zijn vaste riedel. Dan heb je nog de vele uithalen van de ‘caller’. Die callers worden na pensionering ingezet als brandweersirene. Ze hebben hun stem verpest door het schreeuwen van ‘one-eighty’ (180).
Er is veel bewaking tegen kleine opstootjes die toch plaats vinden.
En verder: Geschreeuw, immense hitte.

Laatst werden de ‘walk on ladies’ afgeschaft. Die dames met weinig kleren aan maar met veel boezem hoorden zgn ‘bij de identitiet’ van de dartsport. Maar nu dus niet meer.  Ze waren de laatste droom voor de sporter op het schavot duizend doden zal sterven van spanning en onsportieve bejegening door het publiek.
Velen voelden dit afschaffen als de bijl aan de wortel. Er moeten ook velen van hun geloof gevallen zijn.

Maar de commentatoren deden niks met die hemelse opmerking.
Wachten op die dart-hemel?
Of ‘makkers blijf de aarde trouw’?
Hier valt niet elke dag een negen-darter.
Maar ‘we’ hebben nu Jeffrey de Zwaan.

Geplaatst in Humor | 1 reactie

Dichters zijn niet gek…

Dat klopt toch!

Maar je moet wel je best doen om niet te horen wat je hoort.
Om meer te lezen dan er staat. Daar kon je wel eens visie van krijgen.
Goed, dat risico lopen we dan maar!

Ik was vandaag aan psalm 37 toe. Ik leg verschillende verwerkingen naast elkaar. Goed om te zien hoe ze zeer onwaarschijnlijke uitspraken ‘vrij weg vertalen’ of zo. Neem bijvoorbeeld: “nooit zag ik dat een rechtvaardige werd verlaten”.
Dat moeten jij en ik wel gezien hebben. ‘Onder welke steen heb je anders geleefd’.

Ik had daar zo mijn gedachten bij; als je mee wilt lezen, klik hier.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Levenskunst in het crematorium

Pasen2002

Opstanding

Familiekamer in een crematorium. Een vijftien mensen. Koffieautomaat, een koelkastje met fris. Geen traditionele bediening: je doet het zelf of je doet het niet. Een forse doos tissues.
In een aanpalende kamer de kist. De deur blijft open. De kist gesloten. Op de kist een kindertekening met een zon hoog in de hoek. Op de kist ook een stevige Bijbel, open geslagen bij Lukas 24 : het verhaal van de opstanding van Jezus. Je gaat daar niet lang bij staan mediteren, maar dat ligt er niet zo maar.
Het ligt er dan toch maar. Hij heeft een punt gemaakt. Daar is over nagedacht.

Dan even later muziek. Ja, die had hij zelf ook uitgezocht ‘want dan luisterden we tenminste (eens) naar zijn muziek’. Rachmaninov, vesper 37 nr 3 “Alleluia”. Ik maak me sterk dat ik het wel eens langs heb horen komen als ik Radio 4 in de auto aan had staan. Maar nu hoor ik het.  Gefixeerd lees ik de tekst mee op het briefje dat we uitgedeeld kregen met de vertaling. Woorden uit Psalmen 1,2,3.
Over de mens die de weg van de Heer gaat. Over gezegend leven. Over vergaan van de goddelozen ook. En ik denk wel duizend keer : Alleluia.
Zeker geen happy clappy, maar een gevoel van troost die mogelijk is, hoef je je niet te ontzeggen. Wikipedia wekt de indruk dat deze muziek de leiders van de communistische revolutie deed besluiten religieuze muziek te verbieden. Zo brisant kan goede muziek dus zijn!
Je hebt je eigen gesprek maar met die woorden. Of anders met die muziek. Je eigen vragen misschien; en beetje nieuwsgierig toch wel: hoe is dit ZIJN muziek geworden? Op welke momenten zijn die woorden doorslaggevend geworden?
Waar zou ik ze zelf een plek geven?
Zo klinkt het dan toch maar.

Hij had de toespraken afgezworen.
Geen duidingen. Geen conclusies. Geen anecdotes, geen grappen.
Maar hij had wel een punt gemaakt.

Al met al een half uur later staan we buiten. Mensen van het crematorium handelen het verder af.
Zonder omhaal een punt zetten achter je leven.

Thuisgekomen bericht de rouwbrief dat de uitvaart in familiekring plaats vindt. Maar bovenaan staat : Joh.10: 27-29 Over schapen die Zijn stem hoorden en volgden; over eeuwig leven en niet verloren gaan.

Als je dat allemaal van tevoren zo bedenkt en in elkaar zet ben je de zeer plotseling intredende dood toch maar mooi een stap voor.

Mag je dat levenskunst noemen?

Hij had afscheid van ons genomen; wij niet van hem.

“Dan is het aardse leven goed,
omdat de hemel mij begroet”.

niettezeggen05

Onzegbaar land 4

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Sjempions, we aar ze

Vaste prik bij het avondeten deze maand de vraag van mijn vrouw ‘of ik nog wat leuks had vanavond, voetbal of zo.’ Houden we er in nu de laatste doodschop uitgedeeld is.

Ik kijk wel naar voetbal, maar ‘ik zet er het hart niet op’. Ik wrok ook niet. Ik zet nog wel eens het geluid van de TV uit om maar een goed boek te lezen. Dan hoor je die eindeloze opsomming van namen van wie aan de bal is niet; wat een rare opvatting van nieuwsvoorziening is.
Praatprogramma’s doe ik al helemaal niet. Neen ik noem geen namen, maar Jinek was echt heel erg. Te voorspelbaar; te maf; te veel vaste prik,- tot op de splijtende kwestie of (ingevlogen Belgische) vrouwen er verstand van hebben.

Nu is het klaar. Prangt nog wel de vraag naar dat ‘feest dat in Parijs losgebarsten’ is. Met brisante elementen. Als daar zijn:

  • zwaaien met vlaggetje
  • alcohol
  • hossen
  • nog meer alcohol
  • imbeciele teksten in microfoon
  • voor een half jaar milieuvervuiling
  • we aar ze sjempions

Maar dat is in een half uurtje toch wel gepiept! En dan hup naar moeders! Maar neen, daar gaan hele nachten mee heen. En maar herhalen; en nog maar eens. Dringt het ooit tot je door dat jullie sjempions zijn. Wie jullie?

Want waarom eigenlijk? Waarom zou jij je klem zuipen als twaalf gozers voor exorbitante bedragen geld iets heel lelijks hebben gewonnen?! Jij hebt toch niet gevoetbald?  Jij bent niet aan de vliegende doodschop van andere misdadigers ontkomen. Had jij dat feestje tussendoor met wilde wijven gehad en de arbiter verrot gescholden? Wat had jij helemaal gezegevierd? 99,9 % van je energie was toch de soep in gegaan; vanwege die andere tien leeghoofden die jou niet begrepen? De media hadden jou toch niet in de zeik gezet?
Jij had alleen idem zoveel duizend Euro aan het gezinsbudget onttrokken.

Waarom massaal feest? Een tafeltje voor een man of zes in een buurtrestaurant zou voldoende moeten zijn voor wie werkelijk wat moois hadden laten zien: ik noem een Mertens, een Mbapé, een van Persie ( als die mee deed). Nou goed, ééntje er bij die alle andere schlemielen mag vertegenwoordigen. Kom je op een man of acht. Maar een groot volksfeest? Wij allemaal? Nationaal? Wedden dat die voetbalgiganten niet eens iets met democratie hebben!? Arm staatshoofd dat deze gekte moet sanctioneren!
Volkshelden op open wagens, als vroeger misdadigers naar de galg. En maar brallen en schreeuwen en wulpse moves maken met een afzichtelijke beker. En maar decibellen. En maar “blij, blij, mijn hartje is zo blij,blij,blij”.

Moest er misschien wel feest gevierd worden omdat het zo goed georganiseerd was, en nog wel door die vermaledijde Russen en hun Poetin?
Feest omdat er geen aanslagen werden gepleegd?
Ja, doe maar. Want zeg nou zelf: waar kon je als terrorist makkelijker terecht?
God moet dus wel bestaan, moderne heidenen!

De roadblocks die nog even bijgeplaatst werden voor de afsluitende feesten waren een loos gebaar. De werklui die ze op hun plek hesen geloofden er niet echt in.

 

Geplaatst in Humor, Politiek | Een reactie plaatsen

Andere keer beter, Mw Jinek

11 Juli had mw Jinek, zoals elke werkdag weer een aantal gasten uitgenodigd. Ik verheugde me op de Belg die aan het woord zou komen. En er zou een ‘gevleugelde vriend’ uit lang vervlogen tijden gelanceerd worden als presentator van een natuurprogramma. Nog meer moois om lekker mee af te kicken van de dag en dan rustig in mijn mandje.
Maar eerst moesten we nog ‘meteen door naar het nieuws van vandaag’. En daar ging het volgens mij helemaal mis. Het alles overheersende nieuws had een warrige kuif en een grote smoel; en kwam ons in Europa de rekening presenteren van idem zoveel jaren dood en verderf dat hij voor ons had opgeknapt. Lege ontbijtbordjes en een Navo-baas die naar woorden hapte gaven het geheel een passend cachet.
Ja en toen ging het er aan tafel om dat de president van Amerika ‘wel een punt’ had. Kijk, dat windt mij mateloos op. De meepraters!
Nodig dan tenminste iemand van Stop de Wapenhandel uit, Mw Jinek. En laat uw redactie “The doomsday machine” voor U lezen. Zelf niet doen in uw ‘gezegende omstandigheden’, zoals dat in mijn jeugd geformuleerd werd. Daar zou uw gesprek de journalistieke diepte van krijgen die het verdient.

Ik slaap daar echt slecht van. Ja, en dan schrijf ik dat maar weer op. Mensen word wakker! Lees hier.

Geplaatst in Politiek, Regering, Vredesbeweging | Een reactie plaatsen