Excuses aan vluchtelingen

Ik zat te  wachten op kritisch commentaar op de excuses die premier Rutte aanbood aan de (nabestaanden van de) slachtoffers van de Holocaust voor het falende optreden van overheden in de Tweede Wereldoorlog. Maar er kwam vrijwel niets.
Goed, het is aan de late kant. Maar ook daar zijn we het allemaal wel over eens. De premier voorop. Beter laat dan nooit.
Er wordt geen schande van gesproken. Er wordt niets tegenin gebracht.
Was een opmerking dat Nederland kon bogen op een zeer loyaal ambtenaren bestand nog relevant op dit moment? Stel je voor dat de premier dat te berde had gebracht daar bij het Auschwitzmonument. Ik vraag maar.

Ik vroeg me ook af : Heeft de premier tot deze stap besloten zonder overleg? Het lijkt dat iedereen compleet verrast was. Maar geen oproer in de coalitie. Geen prangende Kamervragen.
Of hij van tevoren gesproken met falende regeringsmensen van toen? Ik weet het niet. Worden die alsnog naar de talkshows gesleept? Van mij hoeft het niet; maar hun kant van de zaak is wel iets. Iets heel ongemakkelijks.

Maar waar het echt wel wringt werd duidelijk bij de internationale herdenking in Auschwitz.  Daar klaagde iemand alle fatsoenlijke regeringen van de hele wereld van eind jaren dertig aan, dat ze (op één na) geen ‘extra Joden op wilden nemen’; al wist men dat ze hopeloos gevaar liepen. Over falende regeringen gesproken.
Natuurlijk hebben asielzoekers op Lesbos etc. via de media dat gehoord, en van die diep gevoelde excuses jegens Roma, Sinti en Joden. Je zult maar in zo’n gezegend land wonen, waar men de luxe heeft om namens een eerdere regering excuses aan te bieden voor dodelijke nalatigheid.
Alle reden om daarheen te vluchten met de dood in je schoenen.

waaromvluchteling

waarom vluchteling? 

Wordt aan onze gesloten grenzen getest op het Corona-virus of op ‘Nooit meer Auschwitz’?

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Bonhoeffer wel heel laten

Geweldig dat er zoveel moois op touw gezet wordt om te accentueren dat Dietrich Bonhoeffer 75 jaar geleden werd vermoord. We hadden gisteren in ons dorp een middagdienst willen vieren met een Zeeuwse band, die zijn liederen zou zingen. Naam van de band: Shunshine Cleaners: wat een naam in dit verband! De storm Ciara heeft dat verhinderd. Te gevaarlijk om hen in dat razend natuurgeweld te laten komen.
Ik lees het, een beetje gewild, als een omen. Dat zit zo. De Raad van Kerken Nederland en de Roos van Culemborg geven een mooie brochure uit met materiaal voor een Tafelviering op Witte Donderdag. Instelling  van de maaltijd van de Heer op de avond voor zijn dood. Dit jaar ook de sterfdag van Bonhoeffer. Maar bij al dat moois wat mij betreft een enorme uitglijder dat de brochure het opneemt voor de verbastering van Bonhoeffers grootste lied ‘Door goede machten trouw en stil omgeven’. Alsof de storm ook wil zeggen: ‘Afblijven van lied 511; niets meer aan doen; is mooi genoeg’.
Ik moet mij misschien laten gezeggen door de samenstellers van de brochure. Mensen van naam en faam en meer gezag dan het mijne. Maar dat lukt me nog niet. Ik blijf het verschrikkelijk vinden. Ik herlees wat ik er vorig jaar over schreef. En blijf daar voorlopig toch maar bij.
Als die Zeeuwse band op een zonnige dag alsnog komt zingen, hoop ik niet dat ik dan dat popliedje ook mee moet maken.

Geplaatst in geloof en kerk, kunst | Een reactie plaatsen

Haakje in Chinees ziekenhuis

U zult in uw auto een knopje hebben om één van de vier standen van uw ruitenwisser op de achterruit te activeren. Met een klein stipje wordt dan aangegeven welke u gekozen hebt.

Ik dacht ineens: iemand moet dat piepkleine witte puntje erop gezet hebben. Ik denk drie millimeter in doorsnee; meer is het niet. Zonder dat was de auto niet af.
Je ziet wel eens van die grote autofabrieken met snorrende robots en trage lopende banden; boven je hoofd slingeren allerlei onderdelen; gereedschap ligt of hangt overal; mensen lopen ertussen om alles in elkaar te zetten. Een enorm systeem, waar alles moet kloppen. Van afdeling naar afdeling; alles in een steevaste volgorde.
Iemand moet dat dus allemaal bedacht hebben. Chapeau.

Maar dan moet er dus ook iemand zijn die dat kleine stipje op dat kleine knopje zet. Waarschijnlijk een robot. Want hoe verkoop je aan je vriendjes in groep vier: ‘Mijn mama is de beste stippelaar van de hele wereld’.
Maar dat minimale onderdeel komt er geheid in. In elk exemplaar. Het is toch fantastisch dat daar aan gedacht is!
Ja, het zou zonder dat stipje gekund hebben. Maar dat dat stipje er zit blijft klasse.

Natuurlijk wijs ik ook even naar de vergelijking van Paulus dat de gemeente een lichaam lijkt waar alle kleine (minder eervolle) onderdelen ertoe doen. l Korinthe 12.

Maar nu dat Chinese ziekenhuis, dat ze binnen tien dagen hebben weten te bouwen. Duizend bedden sterk. Bijna twee maal zo groot als het Maasstadziekenhuis in Rotterdam. Daar moet dus iemand geweest zijn die dat allemaal voorbereid heeft. Duizenden mensen moesten in actie komen na dat eerste telefoontje van de Chinese variant van ‘it giet oan’ . En reken maar dat er naast de wastafel van elke patiënt een haakje in de muur zit voor een washandje! Het is toch fantastisch!
Daar heb je dus ambtenaren voor. Nogmaals Chapeau. Nooit meer op bezuinigen in verkiezingscampagnes!

Nu nog dat coronavirus uitroeien.

Geplaatst in Welzijn | Een reactie plaatsen

Bergrede op de barricaden

Ik kon De Bergrede weer wat verder bestuderen. Die korte formuleringen van Jezus, waarbij je denkt dat Hij er heel veel mee wil zeggen. Misschien is dat tegelijk ook wel de makke van de zaligsprekingen. Het gevoel van ‘te mooi om waar te zijn’ bekruipt je dan.

En dat zou m.i. dan wel moeten veranderen in ‘zo mooi dat ze met de grootste urgentie waar gemaakt moeten worden.’ De Bergrede is geen warm sausje, maar een spandoek op de barricade.

Tegen forse krachten in. Zo veel werd me nu weer duidelijk aan de zevende zaligspreking, die over de vredestichters.

De schrik slaat me om het hart: straks hebben onze wetenschappers een ‘verbeterde mensensoort’ ontwikkeld die immuun is voor het vredesverlangen van Jezus.  Die mogelijkheid is nog realistischer dan de vredestichters voor malloten houden.

Lees aub mee, hier.

 

Geplaatst in geloof en kerk, Vredesbeweging, Welzijn, weten schap | Een reactie plaatsen

Helemaal leeg is het niet tussen de cherubim

Ik heb nog eens nagedacht over Exodus 24:10 t/m 22. In de oudejaarsdienst had de voorganger zeer boeiend gesproken over de lege plek tussen de cherubim op het verzoendeksel van de Ark. God krijgt geen godenbeeld, We beschikken niet over Haar/Hem.

Ik blijf geboeid door de gedachte dat we een ‘lege plek moeten maken voor God’. Ontmoetingsplaats. Mooie mystieke term. En ik probeer daar greep op te krijgen voor mijn gewone praktijk. Is die term daar soms te groot voor

Kopie van Bos3

Bijna mystiek: achterkant van mijn oog. 

; te mooi? Ik heb het wat uitgewerkt. Lees maar.

Geplaatst in geloof en kerk | 2 reacties

Nieuwjaarsdienst als Zelfbediening

Ik trof wat maatregelen tegen het wegvallen van de Nieuwjaarsdienst bij ons op het dorp, althans in de gemeente waar ik bij hoor. Ook de Romana ter plekke laat het afweten. Een lust om elders ‘vreemd te gaan’ heb ik niet.

Ik heb een thuisliturgietje ontworpen.  Je kunt het hier vinden.

 

niettezeggen05

Onzegbaar land waarheen we op weg kunnen zijn….

Geplaatst in geloof en kerk | Een reactie plaatsen

Klukhuhn en Bregman

Een tijdje geleden maakte ik wat aantekeningen bij het boekje van André Klukhuhn:

Maar ze bleven liggen. Ze wachtten blijkbaar ergens op. Ik denk dat ze rijp voor publicatie zijn, nu ik er ‘de meeste mensen deugen’ van Rutger Bregman naast heb gelezen.

Als je wilt, lees je maar met me mee. Hier.
Kerstgedachte 24 december 2019: je kunt veel van de mensen zeggen, zoals deze schrijvers; maar komt het niet in de buurt van ‘in de mensen een welbehagen’ ? Ik heb (mijn beste?) momenten dat ik dat inderdaad denk.

Geplaatst in Vredesbeweging, Welzijn | Een reactie plaatsen