Dood gaan en eigen regie

Op de pagina’s van De Correspondent gaat Henk van Bakel een tijdlang de discussie aan met alles wat er komt kijken bij zijn Parkinson waarvan hij af wil als hem dat past. Als ik dat goed zie, draait het om het begrip ‘zelfregie’. Je hoort alle tamelijk dramatische berichten over mensen met een wilsverklaring voor euthanasie waar ze geen gebruik meer van kunnen maken, als ze hem zo hard nodig hebben. En dokters worden al vervolgd als ze toch doorgezet hebben!

Er is echt sprake van een groot probleem. Ik heb geen juiste oplossing. Mijn bijdrage is dat ik een en ander opgeschreven heb over het concept ‘eigen regie’. Ik denk dat dat ons niet op een goede weg helpt. Ik heb een vaag vermoeden dat we er goed aan doen het concept ‘verantwoordelijke samenleving’ weer uit de kast te halen en op dit punt uit werken. Dat heb ik zelf nog niet gedaan. Maar ik heb de vraag op tafel gelegd.

Advertenties
Geplaatst in geloof en kerk, Politiek, Welzijn | Een reactie plaatsen

Elf november is de dag….

Deze titel is uit een lied dat de kinderen zongen op hun tocht langs de huizen tgv St. Maarten. Voordat hij werd verdrongen door neef Nicolaas en achterneef SantaClaus. In de streek waar ik nu woon, doen ze niet aan deze heilige. Ze schijnen zijn dag nu in te willen ruilen voor Halloween dezer dagen. Ik huiver.

Het is ook de dag dat de carnavalsperiode officieel schijnt te starten. Kijk, daar heb ik dan ook weer niks mee.

Het is de dag dat ’s morgens vroeg in 1918 de Duitsers hun nederlaag in de Eerste Wereldoorlog moesten ondertekenen. Om 11 uur sharp zouden de wapens zwijgen, maar van de week wist een Belg in ( de nachtelijke herhalingen van) De Wereld Draait Dol) te melden dat men die uren nog nuttig besteed heeft: meer dode soldaten dan op een gemiddelde oorlogsdag in die paar uur.
En morgen in Parijs maar herdenken. Alle leiders bij elkaar. Met hun plannen op zak om de wereld nog onveiliger te gaan maken. Onder het donkere gesternte van de scepsis dat een ontmoeting tussen Trump en Poetin niet eens een gesprek mag heten.

Ach ja, het is ook de dag dat honderden Remonstranten weer in de Grote Kerk in Dordt worden welkom geheten. “Long time no see”.
Ik ga vanaf de overkant kijken hoe ze op zijn zeventiende eeuws aankomen op de Drierievierendriesprong. En als ik daar ben, staat daar ook het nieuwe internationale hoofdkwartier van wapenfabrikant Fokker in de steigers.
Ook dat moet genoemd worden; naast ons diepste verlangen van al honderd jaar geleden: “Dat nooit weer!”

Het is me het dagje wel. Voor alle mensen van goede wil. Nauwelijks te bevatten dat die de overgrote meerderheid van de mensheid moeten vormen. Een en ander koppelde ik aan ‘Dankdag en de elfde van de elfde’.

Dankdag moet – hoe dan ook! – blijven.

 

Geplaatst in geloof en kerk, Politiek, Vredesbeweging, Welzijn | Een reactie plaatsen

Günther Anders voor Trump en Poetin

Het blijkt maar weer eens, dat de huidige machthebbers eigenlijk verplicht moeten worden het werk van Günther Anders te lezen. (zie mijn website) Dan zouden ze het wel uit hun hoofd laten ook maar te dromen van plannen om atoomwapens die eigenlijk te groot zijn om te gebruiken, door een nieuwe generatie (kleinere) nucleaire wapens te doen opvolgen.

AndersTVClose83.gif

Anders op TV 1983

Ik heb een tekst van Anders vertaald die min of meer als klassiek kan gelden, omdat Anders al zo veel jaar geleden zo trefzeker over nucleaire staatslieden en (andere ) terroristen schreef. Terroristen gaan uiteindelijk met het atomaire spul aan de haal, aldus Anders, omdat de Staten het niet kunnen gebruiken. Het staat op p 315 van “Ketzereien” en hij schrijft het nav een bericht in het blad Newsweek over diefstal van uranium in de USA.

Kerk en Vrede heeft het dan beter begrepen, als je de verklaring leest die uitgegaan is tgv einde herdenkingen Eerste Wereldoorlog op 11 november 2018.
Het INF-verdrag opzeggen is dan wel heel onverantwoord.

Geplaatst in Politiek, Regering, Vredesbeweging | Een reactie plaatsen

Al vast Kerst

Eindelijk weer eens rustig verder kunnen schrijven aan wat gedachten bij Johannes 1. In de serie “Kerst van de beginne”. Nu over leven en licht.

Het is wat vroeg, dat geef ik toe. En ik kon het niet laten een Paasschilderij toe te voegen.

Geplaatst in geloof en kerk | Een reactie plaatsen

De rapen

Gaar dus. De rapen.

Geen verbinding meer met internet.
Een hele wereld op zwart. Een hele dag.

Kalmeer me zelf: komt wel weer goed. KPN zal wel een majeure storing hebben. Dat soort gedachten. Gaat zo weer over. En ik kan nog best even zonder.
Ja, wacht eens even: ik kan ook niet bij mijn DRIVE. Al mijn gegevens in the Cloud zijn geamputeerd. Ik kan geen blogje schrijven; ik kan geen telefoonnummer opzoeken.

Ik probeer eens dit; ik klik eens op dat.
Maar vervolgens merk ik dat ook de TV eruit ligt.
En mijn seniorenalarmering. Dat is andere koek.
Ik doe een vertwijfelde poging mijn modem te resetten. Levert ook zero op.

Nu zijn de rapen dus echt gaar. Ik grijp in.
Ik pak de telefoon. Ik gooi de leeflijn naar KPN uit. Nope. Helemaal niks. Ik ben echt afgesloten van de wereld.

Ik praat nog meer op me zelf en de huisgenoot in, dat er geen man overboord is. We zijn beiden nog van voor het internet.
De mist trekt in eens een beetje op: ik heb nog een mobieltje! Nog van vóór de dinosauriërs,- maar toch. Wat kun je dan blij zijn.
En ja hoor daar wil de juffrouw van de helpdesk best door praten. Ik complimenteer haar dat ze zo blijmoedig overkomt bij mijn ellende. Ja, ze kijkt wel even mee en ziet alle ellende op mijn postcode. En neen, er is geen sprake van een storing bij mij in de buurt. Maar ik heb pech. Waarom ik, weet ze niet. Modem is dood en zal dat blijven ook. Ze kan dat niet vanuit haar schuttersputje verhelpen. Morgen stuurt ze een monteur om een nieuwe te brengen.

Dat wordt vandaag dus niks. Met een zekere waardigheid toch wel komen we de avond door. Er waren nog voldoende niet gelezen kranten, zodat we ons niet tot scrabbelen of cluedo hoefden te verlagen. Een avond met alleen maar boeken, gelardeerd met een tijdje darts gooien en twee ontwerpen voor schilderijen bij radio 4 muziek is eigenlijk wel moed gevend. Goeie ouwe radio: doet het nog! Dat is eigenlijk een prima avond. We hadden ook nog kunnen converseren.
Je moet het zelf weer bedenken, dat is wel fascinerend. Je drijft niet mee op wat de TV voorlegt. Dat was altijd wel zo, natuurlijk. Maar om het weer eens te ondergaan: helemaal top! Vriendelijk gaan we onder de dekentjes, want morgen is er weer een nieuw krant! Dan doen we weer mee met de wereld. Ons krijgen ze niet klein.

Ja, ja die volgende morgen. Ik haal de krant die ik al 60 jaar trouw lees van de deurmat…. Maar mooi niet. Niks krant. Dat heb ik weer. Dat heb ik dan ook weer. Zo’n dag dus.
Meteen bellen naar de bezorger. Nummer hangt prominent op prikbord. Hoef ik gelukkig niet op internet op te zoeken. Een beetje goed georganiseerd huishouden houdt daar rekening mee. “Maar dit nummer is niet in gebruik”. Heb ik dus ook weer. Statistisch kan dat niet kloppen, zo veel tegenslag bij elkaar op één adres.

Plan B. Krant in de losse verkoop halen. Ik wil bellen of ze de krant wel hebben gekregen; als ik zonder meer erop af stuif zul je zien dat Trouw ook plat ligt: dat zal ik dan ook wel weer hebben,- in die stemming ben ik zo langzamerhand. Maar er wordt niet opgenomen. Ik blijk verkeerd nummer in te toetsen.
Dus ik naar de winkel. Race tegen de klok. Verkeerslichten werken mee. Zal de laatste net meegenomen zijn, want iedereen… Gelukkig: van verre zie ik de vertrouwde Voorpagina. Ik ga het redden! De niets vermoedende uitbater van de winkel roep ik schertsend toe: “Waarom hebt u wel een Trouw en ik niet?” De man neemt twee tellen om de diepte van de vraag te peilen, en waagt het dan met: “Misschien ben ik wat trouwer dan U?!” Op zich kan dat niet, want ik lees de krant al 60 jaar. Ik geef dat de man ook te kennen. Maar ik complimenteer hem wel met de geweldige reactie.

Als u dit leest is de monteur niet gestrand in een verkeersinfarct rond Rotterdam; dan heeft hij alle palletjes en nippeltjes en piefjes en draadjes op de vereiste manier aangebracht. Een opgeluchte klant achter latend.

En ik gun me een avondje snooker aan de buis. Een lange avond.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Preek die te lang werd om te houden

Ik heb het evangelieverhaal over de rijke (jongeling) voor de zoveelste keer door me heen laten gaan. Ik ben op een gedachte door gegaan die nieuw voor me was. Nl. “Die rijke vraagt nu wel naar dat ‘eeuwige leven’ maar we weten eigenlijk niet wat het is”
En Jezus die dat ook maar laat zitten.

Het werd me er wel wonderlijker door, dat verhaal.  En de preek werd veel langer dan mensen in een kerkbank uit kunnen houden. Misschien wil je het thuis wel eens lezen. Ga je gang.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Iets minder mij

Vanaf 14 oktober 2018 gaat de KRO-NCRV een nieuwe campagne starten.
Als oldtimer in de NCRV-familie kreeg ik er een voorproefje van. Ik zeg er maar bij dat ik al die jaren nooit gedreigd heb met opzeggen van lidmaatschap. Wat me ook aan veranderingen door de strot werd geduwd. Al vind ik het nog steeds een afgang dat ze vanwege de adverteerders etc de weekgids laten beginnen op zaterdag. Het is blijkbaar een apart vak om je niet meer te onderscheiden.

En ook nu krijgen ze me niet zo ver. Ik ben niet woedend of zo.
Maar het clipje zette me toch aan het denken. Volgens mij klopt er iets niet. Maar ik weet niet of ik er wel precies de vinger op heb kunnen leggen. Ik heb er maar een ‘horzeligheid’ aan gewijd. Lees zelf maar.

Geplaatst in media, Politiek | Een reactie plaatsen