Bekijk het eens op z‘n Anders

Je zult Günther Stern heten en voor de krant waar je werkt zo veel berichtjes en artikelen schrijven dat je hoofdredacteur verzucht: ‘We lezen zo vaak Stern, schrijf ook eens wat anders ‘ . Sindsdien noemt hij zich inderdaad Günther Anders. En je kunt zeggen dat hij vrijwel alles wat hij verder als filosoof, dichter, verhalenverteller produceert naar die naam toeschrijft. Want, zo is zijn concept: alles hebben wij anders gemaakt door onze manier van produceren. Zo anders zelfs dat wij onszelf achterhaald (Antiquiert) hebben met onze producten. Anders is hartstocht; Anders is protest ook.

Hij mag dan nu bijna dertig jaar dood zijn, maar volgens mij loont het nog steeds met hem anders te gaan leren kijken naar wat we aan het leven zijn.

Nu heb ik een essay van Günther Anders in werkvertaling op mijn website gezet, waarin hij geheel anders aankijkt tegen de serieproductie maatschappij die we geworden zijn.

NB we leven weer in een tijd dat alles wordt c.q. anders moet worden. Wat is de aard van die opzienbarende zaken die we nu ontwikkelen. We weten nauwelijks wat we aan het maken zijn, lijkt het wel. Vandaar dat ik Anders zo actueel blijf vinden.

Kenmerkend citaat van Anders: Een mensheid die de wereld behandelt als ‘wegwerp-wereld’ behandelt ook zichzelf als ‘wegwerp-mensheid’. 
Reactie van mij: denk aan de mensverbetering die zo aan de orde is.

Günther Stern / Anders

Geplaatst in media, Welzijn, weten schap | Een reactie plaatsen

Een paar stukjes na-corona

Her en der zijn mensen bezig na te denken over een tijd waarin de maatregelen waarmee het virus Covid-19 onze samenleving beperkte, weer ingetrokken zijn. Maar er zal nooit meer een leven zijn zoals vóór dat virus,- mag ik een paar punten noemen die daarom (nu al) aandacht vragen? Lees verder.

het geboomte van leven…. tot genezing van de volkeren. (openbaring 22:2)

Geplaatst in geloof en kerk, Welzijn | Een reactie plaatsen

De mier en de luiaard

Hoor je dat nog wel eens iemand zeggen: Ga tot de mier, gij luiaard, zie hare wegen en wordt wijs?
Het is, om het maar simpel te houden, een aansporing om een zekere nederigheid te betrachten. Gebaseerd dan toch op verwondering over wat jij (met al je prestaties misschien) niet kunt. Ja, ja, die mieren: hoe doen ze het toch! En anders bepeins je maar eens wat ze eigenlijk aan het doen zijn.

Ik stuit op iets dergelijks bij het tandenpoetsen. Eens in de zoveel tijd moet ik een nieuwe tube aanspreken. Daarbij moet ik eerst een heel klein , ja hoe noem je dat?, een klein rond frutseltje (kleinzoon noemt het een piefje) van de opening af prutsen. En nu de fijne motoriek niet meer is wat het geweest is, sta ik mezelf toe dat een beetje lastig te vinden. Zo vroeg op de dag erger ik me nog niet.
Maar ondertussen mag ik me even verwonderen over de afdruk van de schroefdraad van de dop, die er zo ragfijn in zit.
En dan denk ik aan die iemand die dat erop heeft gedaan. Dat is mijn mier; ik ben zijn/haar luiaard. Waarschijnlijk in een immens grote fabriek, want er zullen dagelijks wel miljoenen tubes van de band rollen. Maar allemaal hebben ze dat afdichtseltje. Daar heb je veel mensen voor nodig! En die doen de hele dag niets anders. Die komen dus thuis…. Hoe was je dag, schat? Ik bedoel dat niet denigrerend of zo. Onder welke benaming staan ze op de loonlijst? Er is een beweging gestart die het werk als ambachtelijke kunstvorm erkend wil hebben.

Of ik denk aan de machine die ze er wel voor ontwikkeld zullen hebben. Er zal een zucht van verlichting over de hele wereld van de tandpasta-industrie gegaan zijn, toen de eerste machine startte die dit geestdodende (?) werk van de mens overnam. Maar ik denk dan door over de mensen die die machine ontwierpen. Daar kwam wat bij kijken! Die moeten er gek van geworden zijn, maar toen had je ook wat.

Ik stel me voor dat de mieren ooit naar deze machines kwamen kijken en hiervoor het woord flabbergasted uitgevonden hebben. Want luiaards poetsen hun tanden niet.

Geplaatst in Humor, Welzijn | Een reactie plaatsen

Premier en veiligheidsrisico

Terecht krabt menigeen zich achter de oren bij de melding dat premier Rutte extra beveiliging kreeg. Een lezer van mijn website herinnert mij eraan, dat ik mij blijkbaar over beveiliging al eens achter de oren heb gekrabd, maar dan in verband met de koning. Ik kwam toen terecht bij de gedachte dat het probleem niet zit in de beveiliging van de vorst, laat staan in die van zijn eerste dienaar, maar in ons zelf. In de eerste plaats zijn wij, meute, ook niet te beveiligen, als het te gevaarlijk is dat onze vorst met ons over straat gaat. Maar in de tweede plaats: wij zijn zelf de gevaarlijke samenleving. Goed, dat hoef ik niet allemaal te herhalen. Maar het is blijkbaar nog steeds waar. Lees maar. En huiver.

de dreigende hand van de criminele wereld

Geplaatst in Regering, Welzijn | Een reactie plaatsen

Demonstreren

Je mag wel zeggen, dat ik aan aardig wat demonstraties meegedaan heb. Ik loop er niet van naast mijn schoenen. Ik houd er de goede smaak van over, dat daar die anderen ook waren die voor vrede gingen of tegen armoede etc. Dat moedigde toch wel aan. Ik ben die naamloze wandelaars daar nog steeds dankbaar voor, dat zij ook gekomen waren. Uit hun bubbel; van hun consumptieve vrije zaterdag.
Vaak liep ik er ook diep verzonken in de gedachte dat er nog veel meer mensen nodig waren. Of overpeinsde ik of het wel zou helpen.

Ik heb – ik hoop dat ik het mis heb – de idee dat het middel van demonstratie sleets begint te worden. Nu stuit ik op een bewering van Günther Anders, die beslist te denken geeft. Hij was zeker een ervaringsdeskundige op het gebied van demonstraties. Ik beschreef wat hij ervan zegt op een andere pagina.

Geplaatst in Politiek, Vredesbeweging, Welzijn | Een reactie plaatsen

De ene Amerikaan en de andere

Ik heb (bijv ‘als ik zwaar getafeld heb’) dat vreselijke beeld nog steeds op mijn netvlies van President Biden na aanslag op vliegveld Kabul. Die aanslag had je natuurlijk aan kunnen zien komen, na al die jaren Amerikaanse steun aan een corrupte (zegt men) regering; maar dat geheel ter zijde.
Genoemde Biden spreekt de verschrikkelijke woorden ‘We shall not forgive’ .
Aldus de machtigste man van de wereld.
Aldus een toegewijd christen. Doet onwillekeurig denken aan die christen die dreigend met een Bijbel voor een kerk heilloze dingen stond te roepen. Of nog een andere Amerikaanse christen, die wel eens de ‘ as van het kwaad’ zou uitroeien.

Ik wil Amerikanen niet stigmatiseren.

Vrijwel terzelfder tijd komt er bericht van nog een andere Amerikaan. Had zijn grootvader vermoord zien worden. En spreekt nu over de ontmoeting met diens moordenaar.

Dat is andere koek. Lees er meer over.

Geplaatst in geloof en kerk, Politiek, Vredesbeweging | Een reactie plaatsen

Over Stille Tochten

Ik reken het fenomeen Stille Tocht tot het instrumentarium van de Vredesbeweging in het algemeen.
De Moeder van de Stille tochten is natuurlijk die van 4 Mei. Die van een heel land; die van ons samen; van al die landen op hun fatale dagen.
Wat vreemd dat die officiële vaak veel minder acuut beleefd wordt dan die plotselinge, ergens in een wijk; na een tragisch ongeval in een dorp. Och wat zijn er een hoop langs gekomen.
Vaak ook met niet te vatten toeval; dan weer met te lieve kinderen; steeds met goede mensen, over wie niets dan goeds nu ze dood zijn.

Als instrument om onze collectieve verontrusting of ontzetting te beleven is het van het grootste belang. Ik weet niet of mijn indruk juist is dat het steeds vaker ingezet wordt. En wat dat van onze samenleving zegt.
Ik heb over een bepaalde kant ervan nog wat verder nagedacht om het wat aan te scherpen als vredesinstrument.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Wat levert jouw recht om niet te vaccineren eigenlijk op?

Ik ben al twee maal gevaccineerd. Dus ik zou de hele discussie over wel of niet vaccineren en over het recht op weigeren wel over kunnen slaan. Mensenrechten in het geding,- het zal wel. Ik liet die prik zo snel mogelijk zetten. Mijn vrouw woont in een verpleeghuis. Einde discussie voor mij.


Ik vind het wel erg moeilijk, nu ik er wat meer tijd voor neem. Het recht van de een om NIET een prik te halen. En het recht van de ander (in dit geval de enorme meerderheid, trouwens) om een coronavrije samenleving voor te staan.
Waar nog bij komt dat op korte termijn de zorg ernstig in de knel kan komen; door welk achterliggend (falend?) beleid dan ook.

Het lijkt me niet nodig dat ik echt mee doe aan de discussie die nu in alle hevigheid gevoerd wordt. Maar voor wat het dan waard is, heb ik toch maar wat opgeschreven van wat ik bedacht heb over dit onderwerp. Ik beloof je dat ik niet alles over hoop zal halen.

Als je wilt kun je het hier lezen.

Corona levenslang

Geplaatst in Politiek, Welzijn | Een reactie plaatsen

Kruisweg van Cor Timmermans

14 staties van menselijk tekort

Cor en ik kennen elkaar o.a. van een leesgroep, waar we allerlei ‘subversieve’ boeken lazen over de woest interessante dingen die we heden ten dage meemaken in of dankzij de moderne cultuur. Zaken ook waar het christelijk geloof zich toe moet verhouden. Ook in de zin van verder geloven dan de traditionele beelden, belijdenissen, theologie.

Blijkt hij ondertussen heel nijver aan het schilderen te zijn. En nu verrast hij met een complete KRUISWEG. Hij vroeg om een plek hiervoor op mijn website. Graag gedaan. Hij ziet ze als een tegenhanger, uitdaging voor andere kruiswegen; maar hij wil uitdrukkelijk met dit werk iets zijn in die lange traditie van ‘de kruisweg bidden’: we zullen toch verder moeten met die cultuur van ons en dat geloof van ons.

(Klik hier voor zijn inleiding en de daaraan gehangen afzonderlijke staties.)

Geplaatst in geloof en kerk, kunst, Politiek | Een reactie plaatsen

Hoe onbeduidend kan de mens wel zijn?

Her en der staat men doodsangsten uit vanwege die homo sapiens die zich een duistere almacht aan gemeten heeft. Zo ingrijpend dat hij op het niveau van een natuurkracht moet worden aangesproken, als hij bezig is ‘voor god te spelen’.

Ruimtevaarders geven nog wel eens lucht aan hun kijk op de aarde vanuit de ruimte waarin een relativering van die almacht doorklinkt. Lees ook het boek van Marjolijn van Heemstra ‘In lichtjaren heeft niemand haast’. Dat boek herinnerde me eraan dat die macht van de mens ook een thema was waar Günther Anders zich zijn hele lange leven mee bezig hield. Ik heb op mijn website een aparte plek voor hem ingeruimd. Ik vind het nog steeds erg de moeite waard om zijn gedachten op ons te laten inwerken. Ik vertaal van tijd tot tijd weer een werk van hem, vanuit het tamelijk lastige Duits tot een werkvertaling die mij helpt te verstaan wat hij schreef. Al jaren geleden, maar nog erg actueel. Dit keer een stuk van 1988, dat hij de titel gaf: Die Irrelevanz des Menschen.

Geplaatst in geloof en kerk, Welzijn, weten schap | Een reactie plaatsen