Einde Vredesweek 2017

Daags ervoor heb ik die wandeling gehouden, die het misschien wel verdient ‘traditie’ te worden. Of maak er plaats voor op de erfgoedlijst! Heel simpel: wandelen met een Vredesvlag. Type Regenboog.

Je bent er (in mijn geval) een paar uur mee bezig. Want de Alblasserwaard vraagt er ahw om. Precies op tijd een dag met zon. En je bent de enige niet die op het idee van een wandeling komt. Iedereen is er! Lekker als wandelaars onder elkaar.

Ik ervaar het toch net weer anders dan vorige keer. Heb de route ook iets verlegd. Maar het is nog zo’n klein dingetje dat niemand nog weet: “Oh een paar jaar geleden heb ik U ook al zien lopen”.

Ik vond de ontmoetingen ronduit weer leuk en inspirerend. Wil je de foto’s zien en er wat over lezen? Lees verder.

Ik kon het niet helpen dat ik onderweg een ingeving kreeg: Hou in de echte vredesweken, namelijk de adventstijd, eens iets dergelijks. Misschien dan voor de verandering eens iets in de straten van het dorp, en niet op de vlakte. Misschien klein leuk foldertje erbij. Of wrdt het dan net weer iets te veel?
Dan krijgt Vrede toch ook weer net een ander accent dan het muzikale behang op de winkelstraten. Wie weet.

Wie van het project “Nederland kleurt regenboog..” wil lezen kan hier terecht.

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Hoofdkantoor van het grote niks

Ik kom even terug op een foto in een lokaal h-a-h-blad. Vier mannen en een vrouw houden met z’n vijven vier/vijf glaasjes tegen elkaar. Ze hebben de a.s. bouw van een hoofdkantoor voor Fokker beklonken: op een uniek plekje van Papendrecht… ons aller rivierendriesprong.
Ik zag dat liever op een ‘hoekje van het kerkhof waar geen tuinman komt’, als het dan toch zo nodig moet. Als dorp moet je niet met oorlogsindustrie willen pronken. Want je werkt in feite aan de ver-niksing- van alles en iedereen.

De wethouder is  ‘trots op deze mooie samenwerking’. Bedoeld: gemeente, Fokker en de bouwer Strukton. Zij vindt dat deze samenwerking ‘goed is voor de werkgelegenheid in Papendrecht en binnen de regio’. Het nieuwe gebouw krijgt 250 werkplekken; moet het huidige kantoor vervangen: we horen niet of er per saldo extra arbeidsplaatsen gerealiseerd worden. En ook niets over een evt.  volgende ontslagronde. Maar goed. En er was toch iets met alle partijen in de Raad tegen bouwen op Slobbegors?

“Deze overeenkomst is opnieuw een uitstekend voorbeeld van succesvolle samenwerking tussen de lokale overheid en het bedrijfsleven”. Nu is de man van Fokker aan het woord.

Die samenwerking bestaat niet alleen uit het verlenen van een bouwvergunning etc. Neen, de gemeente investeert eigenlijk gemeenschapsgeld in een bedrijf dat gelieerd is aan de oorlogsindustrie. En dat probleem komt niet ter sprake.

De kwestie is ook, dat de Nederlandse overheid Fokker onderdelen voor de F35 laat leveren, maar dat alleen de VS bepalen in welke toestellen ze komen: die van Israël bijvoorbeeld bij bombardementen op Gaza; of Turkije. Dat moeten we niet willen.

Ik wil van oorlogsindustrie af. Omdat die industrie oorlog blijft mogelijk maken en waarschijnlijk zelfs uitlokt. Want ze moet het hebben van de verniksing. En dat hebben we niet nodig voor een gezonde aarde. Zie dat maar heel breed.

Oorlogsindustrie stoppen gaat niet op korte termijn. Dat besef ik wel. Daar is een heel lange weg voor nodig. En heel veel mensen moeten daarvoor kleine stappen durven zetten. Maar alles begint bij het inzicht en het geloof, DAT we er vanaf moeten. En het wordt te gemakkelijk voorgesteld alsof we er niet van af kunnen. Je moet niet schreeuwen over banenverlies als je foute spullen aan het maken bent. Geldt ook voor andere banen, zoals in de sigarettenindustrie; of wat denk je van banen als ‘kindsoldaat’?

Een klein stapje zou kunnen zijn dat een lokale overheid niet investeert in oorlogsindustrie. En meteen keihard aan de slag gaat voor alternatieve werkgelegenheid.

Meteen Fokker sluiten en mensen werkloos wil ik natuurlijk ook niet. Maar ik wil dat ook onze lokale overheden veel duidelijker inzetten op die andere werkgelegenheid.

Ik wil op zijn minst dat ook mijn lokale overheid laat merken diep doordrongen te zijn van het probleem dat ze continueert. Er moet een spaak in het wiel gestoken worden van een bedrijfspolitiek die volstrekt legaal kan verdienen aan de verwoesting van dierbare mensenlevens inclusief het milieu.

jan anne bos Papendrecht, in de Vredesweek, terwijl de Vredesvlag wappert op het stadhuis. Mooi werk.VrvlagGemhuisP'drecht de 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Natuurding…. mensending

Ik ben wat nader in gegaan op die orkaan over Sint Maarten.
Nav het Conventrygebed in Den Helder vorige week.

Misschien wil je mee-lezen. En/of reageren.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

In aanloop naar de Vredesweek

of wat daar nog van over gebleven is.

Ik weet hoe lastig het was om voor die vredesweek/vredeszondag een goede plek op het rooster te vinden. Mijn voorkeur zal wel blijven dat de adventstijd beter als vredestijd ingevuld gaat worden. Maar dat blijft nog even….
Het kan natuurlijk zeer wel dat bij alle “Kerkproeverij” van afgelopen zondag een kerk als VREDESKERK geproefd werd. Een open kerk is op zijn minst een vredesgemeente, denk ik zo.

Des te aardiger te merken dat vandaag iemand geheel op eigen initiatief mijn bijdrage vanaf de reservebank voor vredeszondag 2015 blijkbaar geopend heeft.

Dat spoort me aan om mijn Vredesvlag weer op te strijken, omdat die weer een week kan wapperen. (Die zou het op Kerst natuurlijk ook prima doen aan elke kerkgevel of vlaggemast: dan weten ze wat je daar binnen aan de orde stelt). Klik op de link bij de foto voor meer.

Er is een gemeente die de Special van Kerk en Vrede “Bij alle geweld geweldloos” gaat uit delen aan de kerkgangers. Er is een handleiding bij. Kan altijd nog. Is helaas over veertien dagen nog actueel. Uitdelen aan bezoekers Kerstnachtdienst kon ook wel eens heel erg to the point zijn.

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Irma en de natuur van geweld

Ik geef het bericht, zoals ik het vorige week op Facebook binnen kreeg maar in zijn geheel weer:

Elke vrijdagmiddag om twaalf uur wordt op de marinebasis in Den Helder het Coventry gebed gehouden. Vandaag ging marinepredikant ds. Johan Trouwborst voor.

“In onze voorbeden verbinden we ons met Sint Maarten.

God van ons leven,
wij schuilen
in onze gebeden

Nu wij horen van orkanen
die met alle geweld
verwoesting zaaien

sporen van ellende nalaten
krachten die eerst moeten uitwoeden
voordat de rust kan weerkeren

Christus, ontferm U
over allen die getroffen zijn
door de natuur van het geweld

Wij bidden voor wie hulp verlenen
dat zij hun weg vinden in de chaos
en weten op te bouwen wat gebroken werd

Opdat er nieuw evenwicht ontstaat
en toekomst op termijn
voorbij de pijn van nu.”

 Ik vroeg me af: als de zin “allen die getroffen zijn
door de natuur van het geweld” nu eens geen simpele verschrijving is.
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Nieuw bericht vanaf de reservebank

Ik sta mezelf nog net niet toe ‘om het mooie orgel’ ergens ter kerke te gaan. Maar het is wel een bonus.
Dan kun je onbevangen de dienst tegemoet zien. Ik werd verrast buiten de lezingen van het rooster om. En al meelezende raakte ik aan het denken. Ik heb er wat van opgeschreven. Geen alternatieve preek of zo. Dat was niet nodig ook. Maar toch. Je kunt hier meelezen.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Jelle’s dode weekdier

“De evolutie van kangoeroes heeft met veel aspecten rekening gehouden, maar niet met gemotoriseerd verkeer. Er is dus nog wat evolutie van de sensoren en de software nodig. Of de zelfsturende Volvo’s  sterven gewoon uit.”

Geweldig zinnetje, als je dat losjesweg leest op een gemoedelijke zaterdagmorgen. Het besluit “Jelle’s weekdier” van 19 augustus 2017. Dagblad Trouw. Hij heeft het erover dat de autofabrikant Volvo problemen heeft met kangoeroes: die zouden maar moeilijk op tijd te ontdekken zijn voor de sensoren in een evt. auto zonder bestuurder. Vergeleken bij bedachtzame elanden zitten kangoeroes te springerig in elkaar. Daar komt het zo ongeveer op neer.

Ik laat Volvo zijn eigen problemen aanpakken. Maar maak een paar aantekeningen bij evolutie. Vrijmoedig, los van het prachtige stukje van dhr Reumer. Want als je er goed over nadenkt is er wel wat meer aan de hand dan geamuseerd worden van een tekst bij een foto van een dode kangoeroe. Lees meer als je zin hebt.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen