Over leegte

We kennen het wel van Prediker die het heeft over ‘lucht en leegte’. Maar we kennen het nog beter – o ja? – van mensen die de greep op hun relaties en zichzelf kwijt raken. Leegte. Is het dat? En wat dan nog?
Ik moet daar de laatste tijd vaak over nadenken.
Bij een foto van Lidy. Zittend in rolstoel in verpleeghuis. Veel tijd om naar haar te kijken.
Of het een gedicht is,- in elk geval overwegingen.


Ik had ook twee schilderijen gemaakt rond kwetsbaarheid. Een soort tweeluik nav Oud Worden.
Hierbij de tweede.

Nog zonder kruis, zittend in je favoriete stoel

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

De dader

Zou ik dat durven:

  • Geen grote woorden over de ‘Aanslag op de Journalistiek’
  • Geen verontwaardiging over foto’s van neergeschoten Peter R.
  • Geen vragen over wie er nog wel veilig is
  • Geen details over gezin de V. Wel bidden voor
  • Geen vragen over wapen, kogelwerend vest en beveiliging
  • Geen staf breken over media die wel/niet te veel in de sensatie doken
  • Geen wedstrijd stevigste veroordeling
  • Geen verzachtende omstandigheden

maar wel even denken aan de dader?

Ze hebben die ook al, zij het in de vorm van verdachte. Ze hadden al van het begin gezegd dat hij een licht getinte huid had. Groen jack aan, met camouflagestrepen. Ja, dan haal je hem er in ons witte landje natuurlijk vlot uit. Ergens op de A2 hadden ze hem al te pakken. En wat ‘bijvangst’. Sta ook even stil bij die politieagent (m/v) die als eerste de man aanspreekt….
Misschien maar goed ook, dat ze hem al oppakten, want stel je voor dat heel verontrust Nederland los gaat op alles wat maar een beetje licht getint is.
En voorlopig geen camouflagekleding meer.


Uit de politieseries weet je zo ongeveer wat er bij komt kijken eer je daar met je wapen in de hand bij die uitgang staat waar je ‘target/doelwit’ uit komt.
Veel.
Daar sta je dan als a.s. dader; compleet met de zenuwen dat er ergens in de voorbereiding iets mis is gegaan. Straks ga je schieten.
Die verdomde hand kon wel eens gaan trillen.
Had je niet beter moeten leren schieten?
Wapen is niet helemaal jouw ding.
Je kunt zo maar niet op tijd zijn.
Ben je niet gevolgd?
Vluchtauto kan in file geraakt zijn.
F*cking Oud vrouwtje staat te lang in de weg.
Beoogd slachtoffer schiet beter of eerder dan jij.
Beoogd slachtoffer blijkt beter beveiligd dan je dacht.
Het is niet je bedoeling te doden, maar alleen een forse waarschuwing.
Terrorisme bestrijding heeft jou al lang in het oog.
En dan alle mogelijke verklikkers nog.

En dan hebben ze je al binnen een paar uur opgepakt.
En je was nog wel zo door de wol geverfd!
Zonder verder verzet.
Je bent toch die loser.
Zou je opdrachtgever (m/v) dan die dure advocaat betalen,die hij beloofde?
Sta je als te hoog risico nu ook op zijn dodenlijst? Kun jij te veel verraden?
Waar staat je familie nu?
Wie zorgt voor je vriendin en a.s. kind?

Dat worden eindeloze jaren om na te denken over hoe je zo geworden bent dat je op een gegeven moment in die Lange Leidsedwarsstraat of all places met een vuurwapen in je hand staat.
Waar worden die handen ooit weer goed voor?

Voor je kind dat tegen de tijd dat je weer ‘buiten staat’, zo’n beetje volwassen zal zijn? Is er wel iemand die dat kind ‘recht en slecht’ leerde toen jij er niet voor hem was?

Ik hoop voor je dat je zo’n kind hebt.

De kwade hand

Geplaatst in Welzijn | Een reactie plaatsen

Diepe stilte

Wat zal de stilte diep geweest zijn rond het bureautje van journalist Schwarz van Trouw, toen hij het stukje ‘Goede morgen’ klaar had, dat nu in de krant van 3 Juli 2021 prijkt.
Hij schreef over lange etappes in de Tour de France. In kilometers. Dat is koel en zakelijk. Meetbaar. Zo had Descartes het ons geleerd. Hanteerbaar, want cijfers en ‘meten is weten’. Klaar. Na 540 km mag dat ook wel een keer, denk je dan. Het duurde even 21 uur 4 minuten en 27 seconden. Dan pak je de boel in en ga je naar moeders. Morgen weer een nieuwe etappe. Dat is je beroep.
En er staan nog een paar andere feitelijkheden in het stukje: een steenpuist, een gebroken frame, slecht onderhouden wegen, regen en wind. Ik wil ook nog het afval weten dat achterbleef; in kilo’s, netjes gesorteerd. En het gemiddelde aantal trapbewegingen of verwensingen. Neen, ik hoef niets van de doping in liters of zo.

Ik vind dat op zich sterk. Een goede morgen met alleen de naakte feiten. Twee slanke kolommetjes. Geen dikke betogen; facts. Niet eens voor of tegen.


Maar dan dringt die stilte tot me door. De stilte van die kale feiten begint te bewegen, zeg maar. Die harde feiten waar Descartes ons toe wilde beperken, gaan leven. NB die kunnen ook niet anders dan gaan leven. Wat Descartes misschien vergat.
Het zijn blijkbaar ook mensen die al die kilometers aan zich voelden vreten. Die kilometers stof en keien en lawaai en vervuiling deden hen vertwijfelen, waarom ze zo nodig op die fietsjes moesten klimmen. Dan reden ze ook nog door dikke hagen van de zotste mensenexemplaren. En al die regen ging door hen heen. En die steenpuist martelde hen des te erger omdat een van de kindertjes thuis met koorts in zijn bedje lag. Er hoort een enkel verhaal van glorie bij, maar vooral zijn het kilometers van de naamlozen. Zij staan opgetekend in het boek der losers.

Nu staart die stilte mij aan: jij wilt toch ook niet?!
Nog niet met elektrische ondersteuning.


Dank u wel, mijnheer Koos, voor deze goede morgen. Ik heb mijn les weer geleerd.


Geplaatst in Humor, Welzijn | Een reactie plaatsen

Leven

   Leven 

Ik mocht deze column van onze kleinzoon delen. Toen ik hem voorlas aan zijn Oma was die zichtbaar geraakt. Dus graag gedaan.


Hij schrijft:

Ik vind leven erg fijn.
Vooral omdat ik niet alleen ben en dat maakt het nou zo leuk.
Lekker lol maken met mensen,zelfs met de iets onaardige mensen.
Ik vind het heerlijk om te leven maar het lijkt me ook fijn om te sterven, want ik wil echt niet oneindig worden.
Doodgaan hoort er gewoon bij.
Want zeg nou eerlijk, dat vind jij toch ook?

op weg dan maar

Geplaatst in Welzijn | Een reactie plaatsen

Ja, en dan straks zijn alle beperkende maatregelen opgeheven

We zitten al vrij dicht tegen dat moment aan, heet het. Er kan natuurlijk nog van alles tussen komen. Maar wat klinkt het positief. Ministers die erover gaan lopen met de borst vooruit. Ze hangen nog net niet de held uit.

Wat moet je met al die stapels mondkapjes die je dan niet meer nodig hebt?

Je hoeft niet meer naar huis omdat je zo’n mondkapje vergeten was. Voorbij is de twijfel of dat handen ontsmetten, om de paar meter soms, wel of niet helpt. En of je ondanks alles het virus toch nog bij je draagt en aan een kwetsbaar persoon overdraagt. Nog even en de wekker die ons uit onze boze droom wekt, gaat af.
(Maar nu moet je dat stel dat je al die tijd lekker kon omzeilen toch echt weer eens uitnodigen; nou ja, niet meteen.)
Mensen, wat gaat het volle leven weer los!
En we gaan toch een partij zingen in de kerk!

Ik merkte dat het me niet lukt daar onbekommerd vrolijk van te worden. Het komt wel dichterbij dat moment. Maar waar staan we dan? Ik heb mijn gedachten erover opgeschreven. Ik hoop van allerlei ernstige dingen die bij me opkwamen, geen tot echt onheil zal leiden.

Vrede en alle goeds gewenst. We zullen het nodig hebben, denk ik.

Geplaatst in geloof en kerk, Welzijn | Een reactie plaatsen

Oh… yaeh!

Je hebt het voorrecht om dienst te mogen doen als er gelezen wordt van het mosterdzaadje.
Je hebt het geluk van een donkerbruin mannenkwartet.
In een prachtige oude kerk, ‘waar nog de wolk gebeden hangt…’. Aanwezig ook een geweldig Henric Baderorgel inclusief begenadigde bespeler.

Verschenen nieuwe CD: J.P. Sweelinck - Organ Works Klaas Stok - Baderorgel  Zutphen (SHBO 20201) - Stichting Henrick Baderorgel


En dat alles komt samen bij lied 293.
Een simpele tekst van Hanna Lam; de vibrerende(?) melodie van Wim ter Burg met vette rust in laatste regel, die meestal gevloerd werd toen er nog op volle stoom meegezongen mocht worden.

En dan niet dat geweldige orgel, maar die vier mannen die a capella aan de swing gaan met dit lied….
Dat komt wel binnen. Dan verwacht ik dat er iemand zou verzuchten: oh yeah!

PKN Zutphen 13 juni 2021

Geplaatst in geloof en kerk, kunst | 2 reacties

Is het kwaad soms achterhaald?

Ik heb weer een stuk van Günther Anders‘ magnum opus ‘Die Antiquiertheit des Menschen’ in een werkvertaling op mijn website gezet. Ik doe zulks om beter greep te krijgen op wat deze m.i. geweldige Duits/Oostenrijkse filosoof van de vorige eeuw aan analyse geeft over het bestaan dat we op deze aarde opbouwden.
Het gaat om een stuk uit 1966 oorspronkelijk en staat in Band II.

Nu was ik dat eigenlijk niet van plan. Ik was van plan om het boek van Susan Neiman ‘het kwaad in het moderne denken’ te gaan lezen. Laat het stuk van Anders er nu juist over gaan dat we geheel anders zouden moeten gaan spreken over kwaad. Het kwaad dat wij (kunnen) bedrijven is van een heel andere – zelfs religieuze- orde dan vroeger.

Ik ben er steeds weer van onder de indruk, hoe Anders daarmee de urgentie van onze ‘Eindtijd’ schildert.

Grappig of meer is ook dat Anders, die zichzelf graag een ‘notoire niet religieuze mens’ noemt, er niet aan ontkomt – zo zegt hijzelf- om hier van ‘religie’ te spreken, of tenminste in termen aan godsdienst ontleend. Hij wil daar dan niet mee de religie alsnog bevestigen,- maar toch.

De vrij jeugdige Günther Anders met zijn (eerste) echtgenote Hannah Arendt
Geplaatst in geloof en kerk, weten schap | Een reactie plaatsen

Foutje BV Nederland

Eergisteren mijn woedende bericht over een foutje bij defensie. Vandaag meteen bediend door een artikel op de Correspondent.

Een topambtenaar die durft op te schrijven dat niet maar een onderdeel van het leger even niet goed functioneerde. Neen: de BV Nederland is eigenlijk de laatste decennia niet echt bezig geweest goed te zorgen voor de bevolking. We bungelen onderaan de lijstjes van goed bestuurde landen, en we weten dat al lang.
Bij elk nieuw kabinet krammen we de ene spijker met de andere dot lijm, vat ik het zelf maar samen. Geklungel. De uitvoerders van het beleid worden niet eens geselecteerd op ultieme deskundigheid voor de lange termijn, lees ik ook, als ik het goed begrepen heb. Dat is toch een vernietigende constatering. Ik sta perplex. Hoe ontnuchterend zo’n artikel van een 8 minuten! Terwijl dat geformeer al weer een paar maanden duurt.


Wij allen die een goed bestuur voor dit land wilden dachten dat met onze democratische verkiezingen ook keurig geregeld te hebben,- en dan heb je daarmee slechts deze janboel, deze onregering, gecontinueerd. En wij dachten nog wel zulke slimme calculerende burgers te zijn.
Even opletten of deze topambtenaar, Bernard ter Haar is de naam, nu bij alle talkshows op het schild geheven wordt. Of hij nu aan mag schuiven bij Mw. Hamer.

Geplaatst in Politiek, Regering | Een reactie plaatsen

De zachtmoedigen in de regering

Er wordt overal geroepen om een nieuw type regeerders. En iedereen houdt zijn/haar hart vast: zou dat verlangen toch weer verdampen?! Want één van de problemen is natuurlijk wel:’Wat had u dan gedacht voor type’?
Mijn voorstel zou zijn: de ondersoort ‘zachtmoedigen’.
Nog nooit aan de beurt geweest. Boeiende species. Ze komen veel voor in In Memoriams; dat zegt toch al wel wat.
Maar ze zijn van Hoger hand al zalig gesproken. Dat heeft me aan het denken gezet: wordt het niet eens tijd dat zij als mandaat ‘de wereld beërven’? Lees maar mee.

Langzamerhand is de serie over Jezus’ zaligsprekingen compleet. Rest nog ‘Zalig de ontfermers. omdat zij ontferming zullen ervaren’ (Mattheus 5:7 Naardense Bijbel)

Geplaatst in geloof en kerk, Regering | Een reactie plaatsen

Foutje leger

Waarom ben ik toch zo ontzettend boos over een heel lullig berichtje in Trouw van 20 mei 2021? Een flut berichtje, dat voor de aardigheid een hoekje van een krantenpagina vult. En morgen verpak je er drie haringen op de markt in.
Het leger, zo zegt het bericht, heeft voertuigen besteld, nog wel als opvolger van onze vaderlandse dafjes, maar die krengen blijken te groot voor de garages in Oirschot. Dik twee duizend stuks.
Ik zie de journalist voor me die later aan zijn kleinkind vertelt dat dat opa’s bijdrage aan de informatiesamenleving was geweest. Dankuwel alstublief.

Is dat alleen een glimlach waard, en toont dat de gewone menselijkheid van onze krijgsmacht maar weer eens aan: het zijn daar net mensen, want ze maken fouten? Is dat het? Iemand die ergens niet aan dacht, had er wél aan moeten denken.
Niemand besefte destijds bij de bouw van die garages diep in ons oerwoud dat die berekend zouden moeten zijn op die joekels van Scania. Iemand had blijkbaar op een belangrijk moment – zo zou later blijken – ruzie met haar schoonvader gehad en was niet helemaal bij de les die dag, toen er een bepaald formulier moest worden ingevuld. En zo is het gekomen!
Was er niet ooit eens een bericht dat dienstplichtigen te lang werden voor de bedden in de kazernes? Daar hadden liefhebbende koppels achttien jaar eerder ook niet aan gedacht!

Voor een deel heeft mijn woede natuurlijk te maken met die generaals en anderen die pagina groot in dezelfde krant tranentrekkende verhalen deden over alles wat er niet was om behoorlijk leger te kunnen zijn. O,O,O, wat moest er een hoop geld bij, bij defensie. Wat staan deze gasten te kijk nu. Het tekort is dus ook ontstaan door deze blunder.
Dus mijn woede is ook nog eens een keer boosaardig. Ik geef het toe. Ik ben ook menselijk; ik zou zo in het leger hebben gekund! Wees maar blij dat ik als overjarige horzel me nog niet vrijwillig aanmeld.
Opa is echt boos!

Mijn woede zit vooral in het feit dat het zo maar nergens rimpelt; nergens. Het is zeker niet de druppel die de emmer over doet lopen: nu is het genoeg met dat goed bedoelde geklungel van mensen die gaan over dood en leven; en daar hun beroep van maken. Als er ergens geen fouten gemaakt mogen worden dan is dat in en rond het leger. Dat schijnt niet tot de jongens en meisjes door gedrongen te zijn. Ik hoor nog niet eens dat Het Leger met stip boven aan in het Herstelplan anno 2021 komt te staan. We laten een leger (dat fouten kan maken) gewoon doormodderen. We hebben geen enkele notie blijkbaar dat er een fundamentele omslag moet komen in denken over dood en leven van de vijand.
Dat is niet een kwestie van die lui te lijf te gaan met spul dat ’s nachts tenminste lekker droog heeft kunnen staan. Maar dat is een geheel ander concept: die vijanden moet je in leven laten; punt uit. Die hebben net zo veel recht op leven als jij. Die kun je maar niet met al je mooie spullen afschieten vanuit comfortabele garages, als je begrijpt wat ik bedoel.
In een ander verband schreef ik een dezer dagen dat ‘de zachtmoedigen eindelijk eens aan de macht zouden moeten’. Ik denk waarachtig dat ik nog gelijk heb ook.

Is dat al mijn woede? Ja, dat we ons de luxe veroorloven a. dergelijke fouten te maken, en b. dat we daar potsierlijke berichtjes over maken. We weten inderdaad niet waar we mee bezig zijn. Word wakker mensen!

Geplaatst in media, Politiek, Vredesbeweging | Een reactie plaatsen