Bij de pizzabakker

Ik knipperde naderhand toch even met mijn ogen.

Het ene moment sta ik mijn favoriete pizza te bestellen, (ze weten het daar: Calzone met shoarma en whiskeysaus) en het volgende moment noopt een vraag van iemand me te bekennen dat ik al weer dik 10 jaar met emeritaat ben.  De iemand heeft nog de behendigheid om te reageren: “Dat zou je ook niet aan u afzien, maar daar zeg ik het niet om”. En ik reageer daar mooi niet op.
Ik betuig wel om strijd dat pensioen een zeer aan te bevelen beroep is. En nog zo wat. Maar de pizza moet natuurlijk niet koud worden.

Later nog eens wat verder gedacht. En een paar gedachten erover tot blog verwerkt. Misschien wil je daar ook wat van meepeuzelen.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s