Na de regen…

Je mag niet spreken van een lawine lintjes. Het heet lintjesregen.
Ik heb het niet over of het systeem van toekenning. onderscheiding_small
Ik zie wel dat er gelukkig veel verschillende mensen worden ‘beloond’. Ik was ook blij dat er dit jaar iemand langs kwam die gewoon vond dat hij het wel verdiend had; wat was het ook al weer : voor zo veel jaar vrijwilligerswerk. Maar er was ook iemand die zoiets had van: waar had ik anders mijn vrije tijd aan moeten besteden! Mij allemaal best.
Feestje eromheen bouwen? Altijd doen.
Maar zou je het onder de ‘onopgeefbare waarden van onze samenleving’ moeten rekenen? Richten terroristische aanslagen zich tegen de vrijheid om de koning jaarlijks aan een paar duizend nieuwe vrienden en -dinnetjes te helpen? En wij maar pal staan. Denk ik niet.

Maar ik heb een andere vraag dit keer op koningsdag. Waarom is het hele uitreiken zo geheimzinnig? Wie heeft dat bedacht? Waar komt dat vandaan?
De decorandi moeten niks door hebben. Moeten met list en bedrog in een behoorlijk pak of jurk gestoken worden; onder bedreiging of met verleiding op een voor hen volstrekt willekeurig tijdstip beschikbaar zijn op een plek waar ze anders nooit iets te zoeken hebben. Er moet enorm veel afgelogen zijn dezer dagen. En al helemaal tegen kleinkinderen. De arme partner, die mee in het complot zit leeft wekenlang in een hel, want zij weet wel dat ze loslippig is… (Werd daarom dit jaar zeven keer het hele echtpaar geridderd?!)
Komt de a.s. ridder ook nog op het idee om juist in de april/mei vakantie onverwacht toch een midweekje Curacau te boeken. Moeten weer nieuwe listen en lagen bedacht worden.
Op de receptie achteraf gaat het daar vooral over: “En hij wist echt helemaal van niks!” Dat is toch wel het mooiste. Ook dan kan de nieuwe ridder niet vertellen hoeveel moeite het kostte om niet te laten merken, dat hij het door had; je kan al die bedriegers toch niet af laten gaan.  Levenslang zal hij nu  zonder een spier te vertrekken het spel mee moeten spelen.

Gaat het trouwens wel eens mis?
Praat iemand zijn mond voorbij?
En dan?
Gaat het lintje niet door?
Die pijnlijke situatie ook dat iemand onder valse voorwendselen meegelokt naar het gemeentehuis, zich zo miskend voelt omdat er ook maar iemand denkt dat hij een lintje ambieert, dat hij ter plekke de bijbehorende parafernalia inlevert.
Ik snap een officiële instantie als de gemeente niet, dat die hier aan meewerkt!  Het lijkt me dodelijk voor het imago van een transparante overheid.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s