Mooi, maar ho even

We zongen afgelopen zondag in de kerk het mooie Lied 993. Over Samen op de aarde. En het is nog van Willem Barnard ook! Ik ervaar het als zinvol. Mooi. Zeker tegen deze tijd van verkettering en uitsluiting.
Het moet door Barnard ooit gemaakt zijn nav een Bijbelverhaal over een gruwelijke moordpartij. (Genesis 34) Zo veel weet ik al wel.
Je verdenkt hem er toch niet van dat hij op de lijn zit van ‘het staat in de Bijbel dus…!’.
Het kan niet anders dan een protestlied daartegen zijn. Niks moord, maar samen op de aarde.

Mooi lied dus. Nodig tegen alle mogelijke tegenstellingen.
Maar dan staat er in vers 3 een poëtische uitdrukking, die ik niet begrijp. “Om zijn naam te troosten”.
Ik probeer uit te vinden wat dat wil zeggen. Hoe troosten wij God; want dat staat er in feite toch?
Ik heb de vraag voorgelegd aan een paar mensen in mijn omgeving. Maar wellicht kan ik een van u, lezers, ook verleiden tot een bijdrage een een oplossing. Ik hoop tzt er een en ander over te schrijven.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s