Sjempions, we aar ze

Vaste prik bij het avondeten deze maand de vraag van mijn vrouw ‘of ik nog wat leuks had vanavond, voetbal of zo.’ Houden we er in nu de laatste doodschop uitgedeeld is.

Ik kijk wel naar voetbal, maar ‘ik zet er het hart niet op’. Ik wrok ook niet. Ik zet nog wel eens het geluid van de TV uit om maar een goed boek te lezen. Dan hoor je die eindeloze opsomming van namen van wie aan de bal is niet; wat een rare opvatting van nieuwsvoorziening is.
Praatprogramma’s doe ik al helemaal niet. Neen ik noem geen namen, maar Jinek was echt heel erg. Te voorspelbaar; te maf; te veel vaste prik,- tot op de splijtende kwestie of (ingevlogen Belgische) vrouwen er verstand van hebben.

Nu is het klaar. Prangt nog wel de vraag naar dat ‘feest dat in Parijs losgebarsten’ is. Met brisante elementen. Als daar zijn:

  • zwaaien met vlaggetje
  • alcohol
  • hossen
  • nog meer alcohol
  • imbeciele teksten in microfoon
  • voor een half jaar milieuvervuiling
  • we aar ze sjempions

Maar dat is in een half uurtje toch wel gepiept! En dan hup naar moeders! Maar neen, daar gaan hele nachten mee heen. En maar herhalen; en nog maar eens. Dringt het ooit tot je door dat jullie sjempions zijn. Wie jullie?

Want waarom eigenlijk? Waarom zou jij je klem zuipen als twaalf gozers voor exorbitante bedragen geld iets heel lelijks hebben gewonnen?! Jij hebt toch niet gevoetbald?  Jij bent niet aan de vliegende doodschop van andere misdadigers ontkomen. Had jij dat feestje tussendoor met wilde wijven gehad en de arbiter verrot gescholden? Wat had jij helemaal gezegevierd? 99,9 % van je energie was toch de soep in gegaan; vanwege die andere tien leeghoofden die jou niet begrepen? De media hadden jou toch niet in de zeik gezet?
Jij had alleen idem zoveel duizend Euro aan het gezinsbudget onttrokken.

Waarom massaal feest? Een tafeltje voor een man of zes in een buurtrestaurant zou voldoende moeten zijn voor wie werkelijk wat moois hadden laten zien: ik noem een Mertens, een Mbapé, een van Persie ( als die mee deed). Nou goed, ééntje er bij die alle andere schlemielen mag vertegenwoordigen. Kom je op een man of acht. Maar een groot volksfeest? Wij allemaal? Nationaal? Wedden dat die voetbalgiganten niet eens iets met democratie hebben!? Arm staatshoofd dat deze gekte moet sanctioneren!
Volkshelden op open wagens, als vroeger misdadigers naar de galg. En maar brallen en schreeuwen en wulpse moves maken met een afzichtelijke beker. En maar decibellen. En maar “blij, blij, mijn hartje is zo blij,blij,blij”.

Moest er misschien wel feest gevierd worden omdat het zo goed georganiseerd was, en nog wel door die vermaledijde Russen en hun Poetin?
Feest omdat er geen aanslagen werden gepleegd?
Ja, doe maar. Want zeg nou zelf: waar kon je als terrorist makkelijker terecht?
God moet dus wel bestaan, moderne heidenen!

De roadblocks die nog even bijgeplaatst werden voor de afsluitende feesten waren een loos gebaar. De werklui die ze op hun plek hesen geloofden er niet echt in.

 

Dit bericht werd geplaatst in Humor, Politiek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s