Want ‘zwervers-te-gast’ zijt gij geweest (8)

moederdevluchteling

vluchteling ‘de moeder de vrouw’

 

Marinus Nijhoff:
“O, dacht ik, o dat daar mijn moeder voer”.

Altijd zullen het weer moeders zijn.
Het zal dus je moeder maar zijn.

Het web van prikkeldraad
bepaalt haar kijk op de dingen.
Schermt haar af.
Het zal over haar doorsijpelen.

Onderweg alles kwijt geraakt.
Alsof er dan nog iets van haar over kan blijven.

Haar verschrikte lege hand
oneindig afwezige kinderen
de ongeborene verloren
want ze moest doorlopen toen het ergste gebeurde.
Aan de grond genageld
verstard
Zie je die voeten ooit weer dansen?

 

Neen, dan die van die andere “Moeder de Vrouw”.

RuitMariaenElizabeth2

Maria en Elizabeth

Dansen in gouden regen
van geluk, van genade
van verwachting
de hemel wijd

hoe licht de vreugdevoeten
op vaste grond
van moeder aarde
in het groen.

Handen om de mysterievlam
gezamenlijk gedragen
gedeeld geheim
bezongen voor een
wereld van hoop.

 

Iemand moet het blijven vertellen.

Advertenties