Dankdag en de elfde van de elfde 2018

Een collega had me op Twitter aan Dankdag voor gewas en arbeid herinnerd. Ik zou ook gaan. Zit in mijn systeem bovendien. De bakker op ons winkelcentrum sluit er op deze dag zijn winkel voor, en ik heb respect. Kop in de wind: Dankdag moet blijven!

Uiteindelijk moest ik me behelpen met het luisteren naar de internetuitzending. Dat voelde eerlijk gezegd ook wel veilig. Ik ben namelijk allergisch voor lied 719 . Stel je voor dat dat aangeheven moet worden!

Ik lees Deuteronomium 26 mee: weldadig. Danken dat je in een land van melk en honing bent terecht gekomen… Laat dat goed in je zinken. Daar werd veel goeds bij gezegd. Veel gebeden en een prachtig orgelvoorspel. Alles vom Feinsten. We zitten tot ons nek in de voorrechten – en we beseften dat er nog een hoop aan de hele wereld van melk en honing zoals beloofd, ontbreekt.

Nou had het van mij ook wel wat kritischer gemogen. Och, daar heb ik mij weer! Mijnheer heeft altijd wel weer een andere visie; een bezwaar; een pijnpunt.
Ja, als men mij iets waardevols voorhoudt, denk ik daar graag verder over door. Vaak kom je op andere plekken dan de spreker. Niks mis mee toch?

Hetzelfde gevoel, dat het wel wat kritischer had gemogen, had mij bekropen bij de brief die de collega van het begin mij toestuurde. Van de “Oecumenische vereniging van geëngageerd aandeelhouderschap”. Aan Raad van Commissarissen Ahold/Delhaize. Eerst worden de boeren bedankt met hun belangrijke bijdrage aan de voedselketen. Vervolgens dank aan alle medewerkers van Ahold/Delhaize dat die zorgen dat alles beschikbaar is voor de consument. En tenslotte wordt de Raad van Bestuur van het bedrijf bedankt voor ‘het nemen van initiatieven die boeren en consumenten dichter bij elkaar brengen en die leiden tot een betere beloning van de boer’.
Dit is zeker en vast niet sarcastisch bedoeld.

En ik wil ook niet sarcastisch wezen. Maar heeft zo’n club van “geëngageerde” aandeelhouders niet een horzelfunctie dan? Ik ga het ze eerst maar even zelf vragen. Je hoort straks meer van me.
Inderdaad stellen ze in de toekomst ook kritische vragen in het vooruitzicht. Mooi, dat kan goed worden. Blijft misschien nog over dat het niet voor de hand ligt om boeren te bedanken via de commissarissen van Ahold. Maar een gesprek met de boeren zelf zal de vereniging met de lange naam vast en zeker ook wel aangaan.

Ik zit te denken: de 4/5 Mei viering zou ik ook wel wat kritischer willen. En ik houd voor komend weekeinde (11/11/2018) mijn hart vast. Er zal een hoop in- en uitgepraat worden op de ‘ultieme herdenking’ in Parijs. Alle leiders van de wereld bij elkaar om “dat nooit weer” te vieren van na de Eerste Wereldoorlog – en dan moeten de tweede en derde nog komen- maar ….. neen, ik slik mijn horzelige woorden in. Ik ben zo vrij te verwijzen naar een verklaring van Kerk en Vrede bij deze geduchte dag. 

Advertenties