De kroon en Corona

Het wordt een soort gewoonte van me om nog even na te denken als de Koning een toespraak heeft gehouden. Dit keer is het vooral wat verder kijken. Eigenlijk geen kritiek zo zeer. Het was goed.

T.g.v. de ramp met het coronavirus sprak de vorst het volk toe. Uitzonderlijk genoeg. Het leek me dat het zelf opgelegde isolement na de skivakantie in Lech hem wel wat deed. Z.M. had daar natuurlijk wel van alles opgelopen kunnen hebben tussen de beau monde.
Kort, zakelijk, maar duidelijk betrokken. Simpel, ook voor de kinderen. Geen uitglijders; geen grote missers. (Hoewel: weer niet gedacht aan moskeeën die dicht gingen; wel kerkdiensten) Slogan: ‘Het coronavirus kunnen we niet stoppen,- het eenzaamheidsvirus wel.’
Eigenlijk zoals je mocht verwachten van een koning. Zo horen troosters te spreken. Geen tranen trekken. Geen dreigementen. Nou, heel klein beetje dan met zijn opmerking dat we misschien nog erge ‘uitdagingen’ krijgen. (Is dat nou een wijs eufemisme of toch niet echt?)

Maar ik kom niet los van de vraag of daarmee nu alles gezegd is. Ik denk dus van niet. Het was er niet het moment voor, kun je zeggen, om de gevangenen toe te spreken in hun isolement. Of de extra belasting bij de opvang van dak- en thuislozen te noemen. De verslavingszorg. Ik geef je op een briefje dat de wachtlijsten voor jongeren die psychiatrische hulp nodig hebben zullen oplopen. De koning had ook niet van de gelegenheid gebruik kunnen maken om zijn dienaars Grapperhaus en Broekers-Knol te ontslaan vanwege de gedachte alleen al dat je mensen hun asielzoekers recht onder deze omstandigheden wel even kunt ontnemen. En ik moet niet altijd zeuren over die vluchtelingen die we op moeten halen uit Griekenland. En moslims die dezer dagen hun overledenen niet meer in hun thuisland van destijds kunnen begraven. Zo is er meer, maar we hebben nu wel wat anders aan ons hoofd. Dat is voor een deel ook gewoon niet anders.

Wel, laat dat dan mijn stukje kritiek zijn: De koning bevestigde ongewild het verdringingseffect. De gedachte dat we nu niets  belangrijkers hebben dan dat virus.
Helaas we hebben de luxe niet om zo te denken. Is dat nu wel wijs?

O.K. laat ik dan concluderen dat het voor nu uitstekend was. Dank u wel koning. Maar ik heb nog wel een voorstel. Als de crisis over is moet hij ons volgens mij weer toespreken. En dan duidelijk maken welke kant we moreel op moeten. Er moeten lessen van geleerd worden. En iemand moet ons duiden wat we aan werkelijke schade opliepen. En welke  vernieuwingen we nu wel moeten gaan uitvoeren, eer we weer terugzakken in het consumentisme van vóór de ramp.
Ik heb in een andere overweging gevraagd om een ‘viroloog des Vaderlands’ die de taak heeft om winst en verlies op te tekenen. Want we kunnen deze ramp betekenis vol maken. Wat mij betreft mag een koning die rol ook vervullen. Hij kan het in elk geval hierbij niet laten.
Trouwens, niemand van ons.