De ramkoers van onze vrijheid…

(Bij 4 Mei, maar inmiddels is elke datum er goed voor.)

Als er al iemand toe-spreekt op 4 Mei zal hij of zij heus wel melden dat er idem zoveel doden zijn gesneuveld ‘voor onze vrijheid’.
Dan komt vervolgens de definitie van vrijheid langs: ‘dat we mogen zeggen en doen wat we willen’.
Dan komt meestal niet het verhaal langs dat het juist deze vrijheid is die nu dodelijk is geworden. Onze vrijheid, het hanteren ervan, ligt op ramkoers met wat voor de meeste mensen goed is, en wat het klimaat aan kan. Niemand die zo’n verhaal ook wil horen! Begrijpelijk. Ook begrijpelijk dat nauwelijks iemand dat verhaal wil vertellen. Ik ook niet.
Met de vrijheid weer terug in het land moesten immers alle problemen opgelost zijn. Anders zou je de weduwen moeten vertellen dat hun doden voor niets andere mensen doodgeschoten hadden en zelf gesneuveld waren. Het is niet die wereld geworden, waarvoor ze de oorlog waren ingestuurd met de nobele woorden van warhoofdige regeringen.
De ‘vrijheid’ is een schaamlap.

Net als u heb ik op 4 Mei de vrijheid om wie dan ook te herdenken. Maar ik  gedenk dan:

  • het kind dat over een tijdje in Syrië vermoord wordt.
  • die militair  die onze politici naar Mali stuurden om daar de dood te vinden
  • de zoveelste regeringsleider die bij ons om zijn bloeddiamanten ontvangen wordt.
  • de door IS onthoofden in Irak-na-de-bevrijding-door-Amerika.
  • dat een Poetin of een Obama niet berecht worden voor het laten beschieten van wie dan ook.
  • dat een Poetin zelfs durft te snoeven dat hij om de Krim overwoog nucleaire wapens in te zetten.

Dat mag ik allemaal vrijelijk gedenken. Maar wat heb ik aan dezerampzalige vrijheid?
Kijk, voor dat soort vrijheid mag niemand zijn leven geven, toch?! We zijn niks opgeschoten. Als de dominees en journalisten en politici ons dat nu eens eerlijk vertelden. Als onze kinderen op school eens zouden horen dat we zo’n wereld aan hen proberen te slijten!! Als onderwijzers eens zouden beseffen dat ze vanwege dat verhaal voor de klas staan, en niet om kinderen zo snel mogelijk te slijten aan de arbeidsmarkt.

Regeringen herhalen alsmaar fouten die tot vorige uitbarstingen van geweld leidden. Andere wapens misschien: maar het resultaat is hetzelfde. Andere partijen stellig, maar hetzelfde politieke spel. Dezelfde negatieve wereldvisie kennelijk. Alle partijen variëren alleen maar op de vrijheid om heel verkeerde dingen te doen.
Hierin volgt iedereen iedereen. We willen die vrijheid ook in de privé-sfeer.
Kijk nou hoe Paul Frissen de bocht uitvliegt in zijn bijdrage in Trouw 20 februari. Hij betoogt dat je de vrijheid moet hebben om je ongezond te gedragen; je hebt recht op je eigen duisternis etc. Zou hij niet een begrip vrijheid hanteren dat blijkbaar verkeerd werkt? Zoals in de vrije markt die ook de wapens moet mogen maken waarmee we de wereld kunnen opblazen.
Ik denk dat het ongezonde gedrag waar je recht op hebt volgens Frissen, een grens heeft in het resultaat. Je lijdt onder longkanker e.d. niet alleen voor eigen rekening.
De regering/ samenleving kan de drang naar duistere vrijheden niet verbieden, maar wel een verbod op de resultaten van het gebruik van tabak instellen.

Mensen zijn pas voor vrijheid gestorven, als de overlevenden weer op de weg van Het Goede Leven verder kunnen. Het lijkt me dat er wel eens toespraken zijn en talkshows, die daar te makkelijk over zwijgen.

Advertenties

Een reactie op De ramkoers van onze vrijheid…

  1. Pingback: Horzel | Vrede is beweging

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s