Een misdadig continent?

Als de Engelsen al in verwarring zijn over het Brexit,- hoe komt dat dan over op andere Europeanen. We houden het er toch maar even op, dat we dat (willen) zijn; kritisch en wel, maar toch.

Nogal wiedes dat er ook allerlei stemmen in Europa opgaan dat je zo’n land vooral het heilige kruis moet nageven: die moet je er niet meer bij willen hebben. Misschien kun je allerlei feilen aan de EU nu wel op conto van Engeland schrijven: die blokkeerden dat, die werkten niet mee aan dit.
Er is vast wel reden voor politici om hand in eigen boezem te steken, aan  zelfonderzoek te doen en aan bekering. En voor ons als kiezers evenzeer: dat zijn toch ook van die waarden die we zo graag overeind willen houden? En vooral is daar die gezamenlijke vraag: Wat hebben al de lidstaten niet willen investeren in menselijkheid, in ‘ziel van Europa’, in moraal. We moeten naar een kiessysteem waarin we op menselijkheid etc kunnen kiezen. Ik vraag veel.  Het maakt steeds meer de indruk dat bij het draaiend houden van de democratie alle fatsoensnormen overboord zijn gezet. Waar zijn de leiders die daarop willen gekozen worden?

Een wonderlijke kant van Brexit is wel, dat een regering die in de EU wilde blijven het land naar de uitgang moet leiden. Dat is niet logisch, op zijn zachtst gezegd. Ik snap de gretigheid  van mw May dan ook niet: “Brexit is Brexit”. Meestal zul je dat puur masochisme noemen. Wat haal je je op de hals?  Dit is m.i. niet de mooie heldhaftigheid; van iemand die haar verantwoordelijkheid neemt om er het beste dan maar van te maken; de scherven maar te lijmen etc. Ze heeft niet door dat dit volstrekt niet had mogen gebeuren. En dat besef is belangrijk ook als ze realistisch aan de slag moet.
De gewone kiezer snapt dit niet. Die mag ook politici die iets heel anders gaan doen dan ze altijd uitgedragen hebben, niet vertrouwen. Maar eer dat je weer een bestand politici gekweekt hebt dat wel te vertrouwen is, wil de EU in elk geval dat ze eruit zijn. (En dat ze een flinke prijs betalen, naar rato van alle voordelen die ze al die jaren van de EU (zouden) genoten hebben).

Een manend voorbeeld is Boris Johnson. Nu vindt hij zich in eens niet de geschikte persoon om het VK uit het slavenhuis Europa te leiden. Dit is niet een trekje van bescheidenheid dat hem siert. Hij had dat van tevoren dan maar moeten onderzoeken. Hij had op zijn minst een concreet plan van onderhandelingen en eisen en mogelijkheden en kosten op tafel kunnen/ moeten leggen wordt hem verweten. De man heeft maar wat geroeptoeterd: we moeten eruit!
Toch moet ik veronderstellen dat ik hem daarmee onrecht doe. ZO stom zal hij heus niet zijn. Maar hij heeft de schijn wel tegen. Hij schijnt helemaal niet te weten hoe je de nadelige effecten voor die of deze groep moet opvangen. Hoe onbetrouwbaar kun je zijn onder je aureool van redder des vaderlands! Hoe kan het ook zo ver komen, dat zo veel mensen daar niet doorheen prikken? Kunnen we dat gemakshalve op rekening van de secularisatie schrijven? Te gemakkelijk, denk ik, maar toch.
Hij schijnt zich volstrekt verrekend te hebben op de kans dat zijn Brexit zou winnen. Daarom zou hij geen plan B hebben. Hier praat ik duidelijk anderen na.
Dat is het resultaat als je mensen slechts voorrekent wat iets kost en wat iets oplevert. Als je alles economiseert. Daarover is het gegaan in de campagnes, en niet over mens en medemenselijkheid. In heel Europa blijft die problematiek onbeantwoord achter na het vertrek van Engeland.

Zit ik er trouwens ver naast als ik veronderstel dat de EU eigenlijk geregeerd wordt door mensen en groepen van precies dezelfde snit? Roeptoeteraars. Mensen die hun ontevreden kiezers willen bedienen op slechte verlangens. ‘Slecht’ in de zin van ‘niet goed voor ons mensen samen’: leg de rekening maar ergens anders neer. En dat het vervolgens daar niet meer overgaat. Dan ben je ook op weg om een instituut van regelingen te worden, die maar los gelaten worden op burgers. Maar de mensenvisie ontbreekt. De droom. Je kunt ook wel roepen “Wir schaffen das”, en wat regels maken voor opvang van vele vluchtelingen. Maar als het concept menselijkheid en leefbaarheid van onze wereld niet meer op alle agenda’s staat – in plaats daarvan slechts bleek consumentisme en neo-liberale zgn neutraliteit – als het visioen ontbreekt en de droom vervangen wordt door party-drugs, wordt het niks.

Mag ik het grote woord ‘misdadig’gebruiken ? Is het misdadig te noemen dat Cameron het tot een referendum heeft laten komen? Mag je zo spelen met de problemen van een natie? Heeft Europa hem daar van tevoren de oren over gewassen? Verkeerd gokken doe je maar bij de postcodeloterij zou ik willen zeggen! Niet in de politiek. Wat moet die man zich ongelukkig voelen, dat hij of all people zich zo vergist heeft.
‘Misdadig’, mag je dat ook van Boris J. zeggen? Enorm veel hartstocht op gang brengen, zonder een plan om het te kunnen realiseren.  Zonder de organisatie daarvoor; een betrouwbaar team etc. Dan vraag je toch om moeilijkheden. ‘Geest uit de fles’ roept iedereen. We hebben toch waarachtig wel wat anders aan ons hoofd.

Hoe is het mogelijk dat we een politiek systeem hebben dat dit soort blunderaars de ruimte geeft? Misschien is dat wel de vraag die ons aan deze kant van het Kanaal het meest bezig moet houden. Meer dan de 2% bnp die we gaan inleveren volgens het CPB.