Gelijkheid voor mannen en vrouwen, maar dan de echte.

In het licht van de moordende beschietingen in Syrië, die tragische vluchtelingenstromen veroorzaken, noem ik het ‘grotesk’ dat een minister zich druk maakt dat vrouwen onder een echte militaire dienstplicht kunnen vallen.

Het is bloot toeval dat het bericht over Aleppo en dat over voorgenomen aanpassing van een wet militaire dienstplicht in die zin in hetzelfde Journaal terecht kwamen.
Een minister van Defensie kan het maar druk hebben. Een paar dagen geleden mocht ze ervoor gaan zorgen dat onze beroepsmeiden en -jongens mee mochten gaan bombarderen. In Syrië. En dan wordt er niets gezegd van de vluchtelingenstromen die daar het gevolg van zijn. Neen, de mensen uit Aleppo die nu gaan vast lopen op de Turkse grens, hebben te maken met Russische bommen. Opdat onze verontwaardiging maar zal stijgen: waar zijn die in vredesnaam mee bezig! Maar dat ter zijde. De minister heeft wel belangrijker werk te doen.

Nu gaat het om een wetswijziging van het zuiverste feministische water. Iedereen moet het recht hebben kanonnenvoer te worden. Iedereen moet de trekker over mogen halen! Vrouwen moeten een eerlijke kans hebben op het slachtveld te vallen; ze zitten nu lekker makkelijk achter de kachel. Ver van het strijdgevoel in de veilige grot; terwijl de krijgers het vuile werk maar moeten opknappen.
Wat een vreemd denkraam moet je hebben om deze gelijkheid als een nastrevenswaardig doel te zien. Alsof het goede politieke arbeid is, als je er maar de soortnaam ‘gelijkheid’ op kunt plakken.
Dan zit Mw Hennis later in het bejaardenhuis, (misschien hebben we dat wel betaalbaar gehouden door nog veel meer te bezuinigen op defensie dan er juist meer geld in te pompen) en komt een kleindochter op bezoek.
Ze vraagt gretig: “Toe, Oma, vertel nog eens van vroeger! Waar was u nu goed in?!” En dan komt ze met “Wel, wijfie, oma heeft er o.a. voor gezorgd dat jij tegenwoordig net zo goed als jongens anderen mag dood schieten. Nou ja, als de minister dat zegt.” “Dank u wel, Omie!” Op straat hoort het kind, dat deze frêle oma er ook voor gezorgd heeft dat meisjes net zo goed dood geschoten mochten worden als jongens, als dat zo uitkwam.

Als je toch oorlog voert, laat dan in hemelsnaam de feministen je niks kunnen verwijten.

De indruk wordt tot nu toe gewekt dat het slechts een aanpassing is in de trant van: overal waar in de wet ‘hij’ staat komt nu te staan ‘hij of zij’ etc. (Het zou om meer kunnen blijken te gaan)
Dat doet me denken aan de limmerick van mijn broer Kees:

“Een geheid feministe te Heiken
was van zins om de taal te herijken.
Ieder ‘hij’ werd dus ‘zij’.
Doch haar vent bleef bij ‘hij’,
hij zei dus: ‘Mens, zit niet te hijken’ .

Maar serieus. Moet je een beroep op gelijkheid doen? Hoe ethisch is dat? Het lijkt me verlakkerij. Een drogreden.
Günther Anders zag het scherper. Hij leerde ons – als we hem maar lazen! – dat de basale gelijkheid niet is dat alle mensen sterfelijk zijn, maar dat iedereen gelijkelijk ‘uitroeibaar’ is. Sinds de atoombom op Hiroshima. 6 Augustus 1945. Toen begon in feite de Eindtijd. Zo serieus moet je over leven en dood van mensen praten, mw. Hennis!
Er is geen enkele reden te bedenken dat je een gelijk aandeel in het uitroeien moet willen of mogen hebben. Die een of twee die over atoombommen beschikken zijn al erg genoeg. Daar moet je ook niet allemaal ‘gelijke rechten’ bij willen claimen. Als vrouwen niet en als mannen niet. Het is niet iets om te claimen. Het staat ook niet bij de mensenrechten. Ik citeer uit mijn hoofd.
Doden en gedood worden is geen mannen en of vrouwen ding. Denk nog eens aan Lysistrata! Zij en haar zusters claimden bij de kerels die aan het knokken waren in de Peloponesische oorlog, niet het recht om mee te vechten. Zij ontzegden de mannen gewoon de sexuele ‘rechten’. Totdat ze zouden gaan onderhandelen. Dat is nog eens een vorm van ‘dienstweigeren’.
Iemand die beter oplette dan ik, wijst erop dat in het bericht van de minister ook staat dat de wet op gewetensbezwaren aangepast wordt. Dat mag de vredesbeweging wel goed in de gaten houden.
Kerk en Vrede, weet ik wel, broedt op plannen voor een platform voor dienstweigeraars. Omdat ze zich natuurlijk niet op hun gemak voelen op veteranendag! Want hoe wrang het ook moge klinken: het goede aan oorlog is dat je dan tenminste ook echt militaire dienst kunt weigeren. Op de spiritualiteit die daar achter zit moeten we zuinig zijn.
Het enige recht dat gelijkelijk voor mannen en vrouwen moet gelden is het recht om van doden en moorden en oorlog af te zien. Je hebt allemaal het recht ‘de oorlog niet meer te leren’. Maak u daar sterk voor, Oma Hennis.

 

Advertenties