Hemelvaart: wat is dat nou voor feest?

Het ultieme feest kon wel eens zijn
dat iemand de 3e wereldoorlog uitroept
en er komt niemand op dagen!

eenwolkonttrok

terwijl Hij hen zegende

De collega wreef het ons een paar maal flink aan: wij, als klein groepje mensen in een lege kerk bewezen dat Hemelvaart geen ‘feest’ is.Het woord Hemelvaartsfeest bestaat niet eens. We waren met minder dan in een Bidstond voor gewas en arbeid, ook dat nog. Geen schare die niemand tellen kan; geen feest dus. (Geen versiering, geen koor, al kwam dat voor zijn rekening voornamelijk. Niet eens twee schriftlezingen.  Nog net één versje verwees naar de maaltijd, maar die zat vandaag ook niet in het feestpakket van de kerk. Had het moeten afleggen tegen de picknickmand.)

Ik denk dan: de man heeft een punt. Het heeft bar weinig van feest.

Maar dan voel ik me ook verplicht tot tegenspraak. Ik weet niet hoe dat komt.
Vergissen hij en ik ons soms? Is er een andere manier van kijken misschien, waardoor we wel tot feest kunnen concluderen?
Is het onterecht om uit het aantal aanwezigen te concluderen trok dat Hemelvaart niet als feest herkend wordt? Als je naar de lezing van de dag kijkt: Lucas 24:45-einde daar is het wel degelijk feest. Daar kan het dus niet aan liggen. En aan de verwerking ervan kon het ook niet liggen: volgelingen van Jezus zijn mondig verklaard voor de gang van zaken in Gods koninkrijk. Dat is feestelijk zat. We zijn de omroepen niet die zo scherp zijn op ‘kijkcijfers’.

Zijn er nog andere momenten vandaag die de dag wel feestelijk maken? Misschien ontgaat ons iets, omdat we vandaag bij feest aan ‘feest in de kerk’ denken. Zijn er andere plekken waar het wel feest is?
Maar ik zet de TV aan en daar maak ik een enorm openluchtfeest in Münster mee. Suche Frieden. En: Pacem in terra! En ze hadden er prima weer bij. Spetterende muziek en wolken wierook. Er volgen Katholiekentagen op. Zo kan het dus ook.
En voor de Eurovisie zat een andere volle kerk Hemelvaart te vieren. Je moet even zoeken, maar dan heb je ook wat.
Maar ik wil ook noemen: de natuur. Die is in onze streken op zijn mooist. Groot feest met fluitekruid, brem en grassen. Maw : zo treurig kan het dan toch niet zijn. Dat is nooit weg.

Ik noem nog iets anders; beetje link: velen vullen deze dag met vakantie en vrij zijn in. Althans wie het zich kan veroorloven. En als je dan ook bij wijze van spreken ‘de stekker er even uittrekt’ en niet de files naar het strand veroorzaakt, is het best feest.  Maar misschien dat we dat nog moeten leren, dat feest begint bij niet de weg op (hoeven te) gaan. Ook dat is feest. Al is het niet zo meteen theologisch te herleiden tot Hemelvaart.
Nog gevaarlijker te noemen: de talloze festivals die losbarsten. We waren met de kerkdienst ook vroeg begonnen om daar nog heen te kunnen, toch! Wij hadden in mijn jeugd wel volleyballtournooien op Hemelvaartsdag en gingen onderweg ernaar toe eerst ergens ter kerke!
Heel dubieus om in dit rijtje op te nemen: de Jumbo is open. Als opening zeg maar van een extra lang weekeinde. Feestelijk. (?) Maar google zelf maar eens.

Toch wil ik na dat (zeer aanvechtbare)  lijstje nog wel een ander overdenkingspunt noemen.
Nl. : het is maar wat je feest noemt. In de kerk ligt dat toch ook een beetje anders dan voor een comité nationale feestdagen. Of voor de directies van commerciële festivals. Aan de ene kant is het mooiste niet goed genoeg voor de thema’s waar de kerk voor staat. De tempel was her en der van massief goud, herinneren we ons! Psalm 47 haalt wel erg veel moois uit de kast. Hebben we gezongen, maar waarom vers 3 nou weer niet!
Aan de andere kant moet de kerk geheel van zich afzien. Het feest ligt bij ‘de minste van mijn broeders en zusters’. Het heel gewone dienstverband van de naastenliefde. Zie mattheus 25.

Ik kom daar niet uit. Ik krijg de indruk dat Hemelvaart wel feestelijk is maar dat het van ons niet hoeft. Hoe lang houden we dat vol? Heb ik daar een punt?

Ik beken ook dat ik weinig tot geen concrete voorstellen heb om op Hemelvaart wel weer  een massa kerkgangers op de benen te brengen zodat de voorganger weer van een feestdag wil spreken.
Ik kom eigenlijk niet verder dan: in elk geval de maaltijd vieren. In het kader van een nieuw beleid om avondmaalvierende gemeente te worden. Daar hangt wel een en ander aan vast. En de kijkcijfers schieten er niet van in de lucht. Dat is waar. Zie mijn aantekeningen van 2016 daarover.

Als kerk extra activiteiten organiseren op Hemelvaart lijkt schier onbegonnen werk. Sjorren aan een dood paard. Maar misschien ook niet. Ik geef een voorzet. Betwistbaar. Succes niet gegarandeerd. Ik zie wel in, dat het een flinke investering in menskracht zou vergen. Maar misschien ziet iemand er wel wat in.

Motto of grondgedachte: gelovigen zijn mondig.

gavenvdGeest

gaven van de Geest

  • Probeer niet mensen die toch op die dag het dorp verlaten binnen te houden.
  • Richt je op de zeg 15.000 die er nog wel zijn.  Die niet weg kunnen misschien.
  • Richt je niet op het vergroten van de bezoekersaantallen in de kerk.
  • Misschien valt er iets te ontwikkelen in de milieuhoek.
  • In de niet-consumentenhoek. Iets waar je ook geen kilometers voor hoeft te maken.
  • Wandelen; dauwtrappen; fietsen; rolstoelen.
  • Extra Mattheus 25 items: gevangenen bezoeken; zieken idem; voedselbank sponsoren;
  • Het zingen van Vredesliederen zou niet mogen ontbreken. (Vaak zit je in de buurt van 4/5 Mei)
  • Schrijven voor Amnesty.
  • Zeker maaltijden. Bv voor gevangenen.
  • Iets op een barricade!
  • Zullen we eens een viering in de avond proberen (ipv ’s morgens?)

 

Advertenties