Ik word een beetje (erg) gek van Barnard

Het is 10 Oktober 1987. Moet mooie dag geweest zijn. ‘Hoed op het baardige hoofd en met een das om naar buiten’, zegt Willem Barnard ervan. Maar dan dondert er dit over je heen:

“Ik zei dus, dat het mij bezighield of je wel van schepping kon spreken, of de hele wereld niet een afschuwelijk misverstand was waar telkens weer bij elke geboorte een kind aan gewaagd werd, en dat het althans een troost was dat die kinderen al spoedig zelf van die rotzakken werden die zich wisten te handhaven.”

Ik schrik. Over troost gesproken. Dat vooral. Of je een klap in je gezicht krijgt met, ja noem het maar: een vervuild slangennest, al is dat een lastige uitdrukking. Een andere typering komt bij me op: zwarte ontologie. Zou op het werk van Günther Anders slaan.

Dat van die schepping die wel eens een misverstand zou kunnen zijn, hadden we al wel eens gehoord. Daar heb je Barnard niet voor  nodig. Willem Barnard.jpgZo zwart het bestaan dat een mooie dag er niet eens tegen opgewassen is.  En dat er aan troost bij de geboorte van kinderen niets meer overblijft dan een zeker en vast uitzicht op een morele mislukking, dat is toch meer dan alle zwartgalligheid die je al eerder in zijn dagboeken was tegen gekomen. Het vervelende is dat hij wel een punt heeft.

Ik stuit op een Ikoninterview. Dat gaat als volgt :

‘Uit een duister raadsel komt een lief geheim naar mij toe en daar antwoord ik op, door altijd maar weer naar de kerk te kleppen’. De mensvormige God van het oude testament spreekt hem aan: ‘die snuift, is boos, heeft pijn als een vrouw die baart, hij huilt en lacht’.

Waar het in de bijbel omgaat is dat er een ‘naar-je-toekomst is, een vooruitzicht dat de ellende ophoudt, dat de mensen elkaar niet langer kapotmaken, shalom… Aan die glanzende toekomst wil ik vasthouden, hoewel je er geen donder van ziet’.

Ik had geen tijd meer
Geen tijd voor hoop of onzekerheid
Ik wist alleen maar: ik leef
Maar ik leef tegenin
Van het einde naar het begin
Alle woorden staan scheef
Want alles rept zich cursief
Terug naar: ik heb je lief
Ik spiegel mij aan de bron
Doorschijnend omhels ik de zon

Tot zo ver dat bericht. Het strijkt niet alles glad bij me.

Ik ga maar even niet verder met de lezing van de dagboeken. Wat heeft de man het slecht met zich zelf! Advent geeft weer alle gelegenheid om zijn ‘versjes’ te zingen, waarmee hij toch ‘een zon, diep in de nacht’ heeft gezien. Ze zijn me, zwart en dwars wellicht, dierbaarder dan alles op de  tour van ‘Jesus, the musical’ .

Een reactie op Ik word een beetje (erg) gek van Barnard

  1. Een late reactie…
    Mijn eerste reactie: Wat triest, wat moet de man het moeilijk hebben… Maar vervolgens… Er gebeuren vreselijke dingen, met kinderen, met baby’s, hartverscheurend.. En bij sommige mensen komt een hele donkere kant bovendrijven zodat ze in staat zijn misdaden te begaan.
    Ik ben heel blij met de woorden van Mandela, dat ieder mens die schurkenstreken begaat ook een een goede kant in zich heeft, zoals ieder goed mens ook een donkere kant in zich heeft. Ik hoop dat uiteindelijk die bewustwording, die alleen via het individu kan plaatsvinden, zal leiden tot heelheid van onze lieve wereld, dat zoals er beloofd is, de liefde zal overwinnen. En daarvoor hebben we veel nieuwe geboorten nodig, van kinderen, van onszelf. ‘Maar een geboorte is niet meer te stuiten, hoe ook de leeuw verscheurt het lam, zingen we in een adventslied. Advent, hoop, zonder die hoop kan ik niet leven.
    ‘De wereld wacht met reikhalzend verlangen op de openbaarwording van de kinderen Gods’, schrijft Paulus. Dat we dàt proberen waar te maken, met elkaar, in onszelf. Dat we blijven verlangen en hopen….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s