Isis, of waarom Amerika niet meer geloofwaardig voor vrede is

Wat gaat er in Irak weer een hele boel grondig fout. De meest afgrijselijke wandaden. Die van ISIS. De hele wereld ziet het. In een pick up truck en schieten op alles wat beweegt op straat. Of netjes op een rij gevangen mensen afknallen. isisHup op een videootje en iedereen mag het zien. Het hele internet rond. Alsof ze uit het niets opduiken compleet met grove wapens en enorm veel geld.
De hele wereld in ‘shock and awe’, zoals de uitdrukking is gaan heten. Verlamd. Niemand in deze eerste dagen die weet hoe je dit moet aanpakken.  Als dat een eigen staat tussen Irak /Syrië moet worden…. dat gaat heel erg niet goed voor gewone mensen worden. Dat snapt een kind.

Een groot gevoel van onmacht verhindert mij lange tijd me open te stellen voor welk ander verhaal dan ook.
Mijn eerste grote angst is, dat er grote legermachten op Isis afgestuurd gaan worden. Dan vergroot je de chaos alleen maar. Mateloos bloedvergieten komt ervan. Duizenden vluchtelingen extra. Boven op de miljoen die er nu al zijn. En al die andere landen die nu zo meevoelend zijn en meewarig om de (komende) slachtoffers treuren zullen met extra asielvergunningen klaar staan?! Moet je niet denken. Gelukkig niet meteen een leger erop af. Je bent bijna geneigd Obama te prijzen.
Vervolgens hoor je niemand over een complete stop op alle wapenleverantie. “Gaat niet werken”. Is dat echt zo; en is het echt zo, dat je hier niemand over hoort? Dat laat ik even staan.
Ik pak die dikke pil van Naomi Klein erbij: “De shockdoctrine.” Tussen het voetballen door. Een kleine zevenhonderd pagina’s ‘shock and awe’. Een kiloknaller van vette ellende. Voor wie altijd al gedacht had dat de wereld slecht is, – ze is nog veel slechter.shockdoctrine

Ik verklap U de hoofdlijn alleen in het heel kort: de neo-liberale economie blijkt zo ontzettend misdadig te zijn dat ze slechts onder weerzinwekkende omstandigheden ingevoerd kan worden.
Het boek van Mw Klein is geen saai economieboek. Haar voorbeelden doen je de haren te bergen rijzen. Je kunt bijna niet geloven dat ze alles goed opgeschreven heeft. Het is zo slecht wat allerlei mensen doen, dat het niet kan kloppen.

Ik noem nu alleen de casus Irak. Ik laat de wetteloze manier waarop Amerika Irak beoorloogd heeft maar zitten. In zekere zin kun je zeggen dat de echte ellende volgens Mw Klein voor Irak pas begint nadat de wapens zwegen. Helemaal uitverkocht wordt het aan particuliere buitenlandse ondernemingen, en onklaar gemaakt onder het mom van ‘wederopbouw’. Een nachtmerrie-variant van een echt ‘Marshall-plan’. Onderwijssysteem naar de knoppen. Infrastructuur van water en energie verkwanseld. Irakezen uitgesloten van de opbouw van hun vernielde land. Cultuurschatten geroofd. Analfabetisme gestegen. Abominabele gezondheidszorg. Torenhoge werkloosheid ten gerieve van graaiende westerse bedrijven. Fraudeurs die voor geen enkel gerecht gesleept kunnen worden. Bestuurders, politici die zich niet hoeven te verantwoorden voor rechtbanken.
Aan het hoofd van deze bedriegers -mijn woorden, maar op gezag van Mw Klein- staat ene Paul Bremer (III). Was ooit ambassadeur in Nederland en heeft onze opwinding over kruisrakketen destijds moeten sussen. Dat compliment moet je hem maken. Hij kreeg de alleenheerschappij over Irak na de Amerikaans verwoesting. De stumper zegt zelf dat hij niks wist van Irak voor zijn aanstelling. Met compleet voorbijgaan aan alles wat Irak ooit was, zonder welke Irakees dan ook, die maar een bijdrage had kunnen leveren heeft hij de basis gelegd voor de onleefbaarheid waar Irak nu weer in terecht is gekomen. Want dat is wat Isis na alle aanslagen die we al gehad hadden, aantoont.
Deze Paul Bremer III is 18 Juni 2014 te gast in Nieuwsuur. Hij denkt nu losjes mee over drones; maar dan wel met veel mensen aan de grond die voor de nodige informatie moeten zorgen. Hij is niet tot enige introspectie te krijgen over wat hij er destijds van gemaakt heeft.
Het voornaamste daarvan – en wat mij nu zo opwindt- is wel dat hij niets maar dan ook niets ondernomen heeft om in de chaos van toen Soennieten en Sjiieten enigszins met elkaar te verzoenen. Van hen had de opbouw van het vermoorde land moeten komen.
Dat wordt de huidige premier Maliki ook verweten. En Amerika eist nu dat Maliki de Soennieten tegemoet komt, als voorwaarde voor (militaire) hulp. Je kunt zeggen beter laat dan nooit. Maar onbeschaamd is het wel.
De gezamenlijke vijand is weg, nu leven ze zich op elkaar uit. En verantwoordelijk voor misdaden blijft elke groepering als Isis zelf natuurlijk. Maar het daar voor nodige klimaat is geschapen door Paul Bremer (III). En ik zou het ook op conto willen schrijven van zijn bazen: Clinton en Obama. Niemand schijnt van die verzoening het allerbelangrijkste te hebben gemaakt. Allerlei andere belangen en opzetjes gingen voor. Het land is nu weer zo verscheurd dat misdadige goed getrainde fanatici als Isis alle ruimte krijgen.
Met hun keiharde vrije markt economie en privatisering van alles wat los en vast zat, hebben de Amerikanen niet bereikt dat Irakezen gezamenlijk plezier kregen om hun land weer op te bouwen. Alle winst verdween naar het buitenland, om het kort door de bocht te zeggen. Dat kan geen goede bijdrage zijn voor het oplossen van religieuze verschillen die er ook zullen zijn. En wanorde die er toch al was, toegegeven. Het is een vast patroon, overal waar Amerikanen langs komen.

Ieder kan wel inzien dat hier alleen maar verliezers zijn. Niemand ‘heeft er wat aan’. Behalve een handjevol wel heel slimme rakkers. Heel slechte rakkers ook.
Mijn conclusie is steeds meer: Amerika deugt niet, of niet meer, voor vrede. Ik heb het nog nooit zo duidelijk onderbouwd gezien als door Mw Klein.
Onze wereld, inclusief die van de schroeiplekken als Syrië, Palestina, Irak etc. is toe aan een alternatief voor Amerika. Een ander concept van Vrede. Een ander concept van veiligheid. Etc.
En wat Nederland betreft: we zijn toe aan politici die principieel willen nadenken over de rol die Amerika maar blijft spelen. We hebben vrede nodig, maar niet meer in de variant waarvoor Amerika zich graag op laat trommelen als de politie van de hele wereld: de niets ontziende neo-liberale.

5 reacties op Isis, of waarom Amerika niet meer geloofwaardig voor vrede is

  1. Pingback: Gedachten voorbij Isis | Vrede is beweging

  2. Leo Roos zegt:

    Amerika deugt niet voor vrede?
    En dat wordt gezegd, net nadat we D Day herdacht hebben. Een oorlog waarin duizenden jonge Amerikanen, Canadezen, Polen hun leven gaven om Europa te bevrijden.
    Al eens wezen kijken op Margraten.
    En hoe prettig was het voor Irakezen te leven onder de dictatuur van Saddam Hoessein.
    Iets meer nuance graag. Mvg Leo Roos.

  3. bosjananne zegt:

    Fijn dat je meeleest, Leo. Vind je niet ook dat ik voor die nuance mooi gezorgd heb in de titel:’niet meer’? Dat laat ruimte voor erkentelijkheid jegens optreden in het verleden.
    En ja, ik was op Margraten en nog meer: ik was bij Verdun. En ik ben ieder jaar op 4 Mei ernstig betrokken. En erken schuld dat we de gevallenen niet voldoende eren door betere vredespolitiek. Voor de ‘betere’ zaak waarvoor ze gevallen zijn hadden wij veel meer moeten doen.
    Mijn betoog probeert vooral een nuance aan te brengen bij te makkelijke verering van Amerikanen en gevallenen. Erkentelijkheid jegens hen moet m.i. tot veel meer inzet voor echte vrede dienen. Die mis ik. Amerika verdient – zie dat dikke boek, waar ik naar verwees: het is echt ten hemel schreiend – niet meer blind vertrouwen; daarvoor hebben ze zich aantoonbaar te veel misdragen. Ik ben kritisch, ja.

  4. aleid zegt:

    denk je dat dat alternatief er nog komt binnen niet afzienbare tijd? het is zo te hopen.

    iets anders: je schrijft:’dat begrijpt een kind’. Ik weet het, het is een uitdrukking. Maar ik hoop dat een kind dit nooit hoeft te begrijpen, want die moet nog heel ver weg blijven bij de praktijken in deze wereld.

    liefs van Aleid

    • bosjananne zegt:

      Neen, afzienbare tijd weet ik niet. Eerst zullen er ogen voor open moeten gaan. Ik zet mijn kaarten op mensen als de Paus. En natuurlijk de ‘pelgrimstocht van gerechtigheid en vrede’ waar de Wereldraad van Kerken toe opgeroepen heeft. Voor Cedric enz.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s