Je moet op tijd je verleden opruimen

“Internet vergeet niet” zegt hoogleraar Zwenne op voorpagina Trouw van 28 januari 2014. Dus moeten we maar aanvaarden dat er ook iets over ons opgeslagen kan worden, wat ons niet goed uitkomt. Want Zwenne wil niet weten van een recht op wissen daarvan. Je mag volgens hem je verleden niet filteren. Dat is de geschiedenis herschrijven. En hij aarzelt niet dat fundamenteel onjuist te noemen.
Dat wil er toch niet zo maar bij mij in.
In de eerste plaats is er toch wel verschil tussen het spoor dat een persoon na laat op internet en ‘de geschiedenis’, waarbij ik vooral aan een gezamenlijkheid denk.
Het is toch niet zo, dat ons verleden alleen maar over ons komt. In de eerste plaats doen we door ons daadwerkelijk optreden al moeite genoeg om het verleden van straks de vorm en het aanschijn te geven dat we zelf willen. Wij zijn toch, elke dag opnieuw de makers, van ons verleden. Dus we gaan er wel degelijk over. Dat pleit voor een zeker recht op correctie ook. En dan zou het ons geheel en al uit handen zijn genomen, zodra het geparkeerd is bij het verleden? In dit geval onnavolgbaar vast gelegd op internet?

We zijn toch ook constant bezig onze sporen uit te wissen? Niets is hier blijvend? Is het geschiedvervalsing als we een hele wijk van een stad opruimen? Graven  mogen toch op een gegeven moment geruimd worden?  Dat zal het punt van de professor vast niet zijn. Maar er zit wel een probleem. Günther Anders wijst daar ook op. Hij bezoekt verwoeste steden als Breslau en Hiroshima. En hij windt zich vreselijk op, dat de bestuurders als de gezwinde raphazen de verwoestingen beginnen op te ruimen. Dat is een soort tweede dood. De nieuwbouw staat overal in het teken van het niet begrepen hebben. Een show die door moet gaan. Een ijdel monument hooguit.
In die zin mag de geschiedenis niet (naar goed dunken van de overwinnaar meestal) herschreven worden. Maar met beschadigde personen ligt dat anders. Gekruisigde mensen mochten vroeger niet na zonsondergang blijven hangen. Het is ook nog een keer klaar.
Terug naar het krantenbericht. Vanaf een bepaald moment is het blijkbaar lastig om nog greep te hebben op je verleden. Gedane zaken nemen geen keer, wisten we al. En de blote foto die we later niet meer kunnen verwijderen moeten we in de eerste plaats natuurlijk niet maken.
Komt de techniek ons hier niet te hulp! Als je van een recht om iets onwelvoegelijks te wissen gebruik maakt, wordt dat feit van wissen zelf natuurlijk wel ten eeuwige dage vast gelegd.  Dat is fair, lijkt me.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s