Leren van de crisis

Toen de crisis (welke ook al weer?) begon, bezwoer men ons dat we nu een unieke kans hadden om scheve zaken te herstellen. We zagen immers dat er fouten, dikke fouten zaten in ons systeem dat zo lang de motor van onze (?) welvaart was. Achterhuis wijst met naam en toenaam naar Alan Greenspan (Utopie van de markt p. 49). Die geloofde in zijn neoliberale systeem. Maar moest vervolgens toegeven dat het gefaald had! Occupy! was er bij. De nieuwe Paus zat altijd al op die toer, trouwens.  Op sommige kansels klonken ook gebeden in die stijl. Ik zelf bid nog dagelijks mijn knieën stuk op dit gebed. Ons gebed om het dagelijkse brood wordt verontrustend op de voet gevolgd door die andere bede: ‘vergeef ons onze schulden’.
Er roepen nu wat iele stemmetjes dat de crisis over gaat, zo’n beetje. We mogen nog niet echt juichen van de ministers en de banktoppers. Maar we moesten vooral noteren, dat de (harde) maatregelen hadden gewerkt. Ga vooral weer wat consumeren, want daarmee kunnen we ook dat andere spook, de werkloosheid terug in zijn doos krijgen. Zo ongeveer. En godbetert moesten we weer op hun aloude kieslijsten stemmen.
Is het nu ook de tijd om vast te stellen dat we niet echt wat leerden van die crisis? Sommigen zeggen dat, nog met alle egards omgeven en afgezwakt. Interessant gespreksthema. Komt langs in talkshows.
Ik denk, dat het de vraag is wie je met ‘WE’ bedoelt. Sommige ‘we’ leerden wel iets; andere niet. Scheer ons niet over een kam!
‘Wij’ bankiers en WallStreet en IMF hebben niks geleerd, schijn je te mogen stellen. Bij een bank was het een beetje moeilijk geworden om dikke bonussen die in het vooruitzicht waren gesteld echt te realiseren; daarom stelde men de voorwaarden naar beneden bij. Opdat de ‘poor devils’ toch maar aan hun gerief zouden kunnen komen.
Andere ‘wij’ is die mevrouw die bij P&W ter tafel kwam: als herstellende patiënte wordt ze uit verpleeghuis naar huis gedirigeerd waar GEEN passende zorg verleend kon worden. Reden: overheid legt zorg bij de gemeenten en die krijgen er minder geld voor. (Te kort gezegd, maar toch) Ontegenzeggelijk een gevolg van de move die de regering (tijdens deze crisis) maakt, zeggen haar verpleegsters. Die ook om strijd de bezuinigingen beleden, overigens. Die mevrouw en haar verpleegsters moeten ook geleerd hebben dat er geen enkele partij is die er nu de beuk in gooit. Er is een algemene acceptatie. Met deze wijze van herstel van de crisis komt men met statie en met geur weg! Deze ‘wij’ leerden wel degelijk wat van de crisis: nl. dat je met je terechte woede nergens terecht komt.
Het accepteren van de bezuinigingen is een leermoment. Voordat je die onontkoombaar noemt zou klip en klaar gesteld moeten worden dat er aanwijsbare mensen en machten zijn die het zo ver laten komen.  Zie boven. We zouden kunnen leren dat we geen bezuinigingen moeten accepteren om het oude zieltogende systeem van ‘markt’ (nb. zelfs in de zorg!) weer op gang te brengen. Voor die mevrouw werken die bezuinigingen niet!
Ik denk dat ik ook van de crisis geleerd heb, dat we veel en veel meer in onze aardige kerken Lied 1001 moeten zingen. Laat alle kinderen het wel degelijk uit het hoofd leren. Een lied met alle ingehouden en uitgezongen woede van dien. “Deze wereld omgekeerd”. “De bierkaai wordt een stad van vrede”. “Wie denken durft dat deze droom het houdt… die zal kreunen onder zorgen… die zal zijn ogen niet geloven”.

Dat is nog eens andere stuff.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s