Belevenissen van een vlag in de Alblasserwaard

Op pelgrimstocht met een vlag.

Mijn zondagelijkse wandeling. Ik neem mijn Pace-vlag mee, want het is de laatste zondag van de vredesweek. Weet iedereen dat wel?
Ik kan het ze toch vertellen! Plaats van handeling zonovergoten Alblasserwaard.
Nog geen 300 meter van huis vang ik de eerste reactie. Maar die is te erg; daarover straks.

Hier start het: Nog in spiegelbeeld. In de ramen van een gebouw. Ik mag mijn camera wel eens wat rechter houden.

mijnspiegelbeeld

mijnspiegelbeeld

 

 

 

Maar ik ben al niet onopgemerkt gebleven. De sterke kleuren trokken de aandacht van mijn vriend Piet, die foto maakte staand boven de A15.

Pace voor A15

Pace voor A15

Pace voor allen die aan dit verkeer deel moeten nemen. Ik zal nog her en der moeten uitleggen dat het geen engels woord met schrijffout is, maar de italiaanse versie. Mijn exemplaar is nog van voordat Kerk en Vrede er Nederlandse van op de  markt bracht. Ik ga proberen deze vlag op allerlei plekken te plaatsen en/of vragen aan mensen of ze er mee op de foto willen. Ben benieuwd welk verhaal ik dan krijg. Ik had van te voren geen sterke opzet doordacht; ik mikte niet op een optocht of demonstratie. Ook geen grote ladingen propagandamateriaal mee genomen. Gewoon: ik moet toch wandelen, dus waarom niet eens een vredesvlag meegenomen.

pace op alle wegen

pace op alle wegen

Vlag over de Betuwelijn

Vlag over de Betuwelijn

Beetje goed kijken, maar hier, foto links,  loopt de Betuwelijn.

Ik ga hier, rechts, verschillende opties krijgen; even laat de wind het op het moment suprême afweten. Maar het is duidelijk. En ik neem de afslag die er niet  opstaat: naar het Alblasserbos. Diepere betekenis? En dat is een prima keus. Eerst een mevrouw ontmoet die ik vriendelijk vraag of ze deze vlag even wil vasthouden en of ik dan een foto mag maken. Maar dat wijst ze af. In ruil daarvoor wil ze wel een foto van mij maken. Kijk, dat wimpel ik nu weer af: dat is niet goed voor mijn ego.

Vrienden enthousiast voor Pace

Vrienden enthousiast voor Pace

Maar een paar passen verder nadert een koppel, waar ik na enig turen Guus en Annette in herken, die zo juist nog in de kerk achter me zaten. We hebben het erover, dat er erg veel gedaan moet worden aan vrede; en om te beginnen maar eens stoppen met de foute dingen. Ingrijpen tegen IS blijft moeilijk genoeg.

Het is werkelijk genieten van mooi weer. Op een bankje zit een oudere heer een uiltje te knappen.

het was echt genieten

het was echt genieten

Even bespringt me de gedachte om de vlag gewoon naast hem te zetten; foto maken; stil doorgaan. ‘Want slaap is heilig in het dierenrijk’ volgens Carmiggelt. Maar neen. Voorzichtig gewekt. Mijnheer is meteen in voor de fotoshoot. Passerend echtpaar haakt geïnteresseerd in bij ons gesprek.

 

 

vlag met hond

vlag met hond

Inmiddels is een gezin aan komen lopen met hond. Mag ik een opname van maken, maar die met de jonge dochter toch maar liever niet het internet op. Leermoment. Nieuwe opname gemaakt met gezichtje achter de vlag. Vrede voor dieren, dus,

Pace aan de picknicktafel.

Pace aan de picknicktafel.

De parkeerplaats; iedereen is er, zo ook deze vader en zoon aan de ‘jhammetjes’. Daar kan je wel een pacevlag bij gebruiken. Hij had in zijn kerk die morgen niets gehoord over einde vredesweek. Kan gebeuren. “Achter ieder schot dat gelost wordt zit iemand in de oorlogsindustrie die eraan verdient”, wist hij en hij had ook wel eens gehoord dat Amerikanen in  WO II brandstof leverden voor Duitse oorlogsschepen e.d. Die kon ik nog niet.

pace voor de toekomst

pace voor de toekomst

Ik maak opnames van de Pace vlag bij een project uit 1988: pyramides voor de toekomst. Er zitten boodschappen in. Ongetwijfeld ook met vredeswensen; misschien wel met plannen. En bij de planetenroute in het Alblasserbos. Over het beeld van Mars, de oorlogsgod van de romeinen, heb ik mijn vlag even gehangen.

marsmetvredesvlag

 

 

 

Dan komen drie fietsen in de verte in beeld, waar ik wat mee wil.
Ze zijn van jonge Poolse mensen die in de fruitverwerking zijn terecht gekomen en zich prima voelen. We wisselen in Engels allerlei uit over waar ik mee bezig ben.

vlag met fietsen

vlag met fietsen

de Poolse connectie

de Poolse connectie

Dan ben ik eigenlijk opzoek naar een goede opname van een molen met de vlag, maar daar komt het niet van. Zo vind ik in Oud-Alblas ook geen vlaggenstokhouder aan een huis waarin ik de vlag even kan plaatsen.

Maar geen nood. In de verte staat

de dynamiek van fietsen

de dynamiek van fietsen

een wielrenster even rek- en strekoefeningen te doen. Ze staat er nog, als ik zo dicht bij ben dat ik haar kan vragen even te poseren met de vlag. Leonie, dus. Ze kent me nog van de kerk in ons dorp. Leuke ontmoeting. Ze krijgt een Jubileumspecial van me van de week.

vrede over de graafstroom

vrede over de graafstroom

Ik mag nog even door. Ik zal wel moeten, want ik ben halverwege en doe er al met al een dik uur langer over dan gewoonlijk. Ik beland bij Erik en Hannie aan de Graafstroom. Ze hadden de vlag al aan zien komen op de brug waar ze uitzicht op hebben. Dat water langs hun tuin is toch fotogeniek, als je het mij vraagt. Opname minder. Maar Vrede over het water.

jongen in boot met vlag

jongen in boot met vlag

Dan kom ik een fotograferende mevrouw tegen. Ze doet het met insecten. Nieuwe inwoonster. Had in haar kerk die morgen niks over Vredesweek gehoord. Maar ze zou haar dominee dan nu een paar foto’s van mij met vlag sturen: “Dat loopt hier ’s zondags rond!” Ze is rijp voor een foldertje en ik zal haar ons jubileumnummer ook aanreiken.

Nog meer Graafstroom als ik het dorp wil verlaten. Jongens bij een boot willen wel even mee werken aan mijn project. Vervolgens loop ik een fikse jaap in mijn duim op, als ik de vlag aan een verkeersbord wil monteren. Ik bespaar jullie de schokkende beelden. Vlak bij mijn huis merken kinderen mijn vlag op die net boven hun schutting voorbij schuift. Ze stuiven de tuin uit en moeten weten, waar ik mee bezig ben. Een van de knapen blijkt een kenner: die weet tenminste van de vredesweek.

3jongetjesmetvlag

 

 

 

 

Nu nog over die eerste reactie. Ik zet dus mijn eerste stappen. Besef best dat het wat aandacht zal trekken. Een enkele keer zal er ook getoeterd worden uit een auto. Maar op dit moment is het alleen nog maar mooi weer. En dan is daar die fietser met: “Ben je aan het ronselen voor IS?”.
Mag ik u even spreken!! Waar slaat dat nu op? Als ik het verder op mijn tocht ter sprake breng, oppert iemand dat het slaat op mijn baard. Kan.
Maar het leermoment is blijkbaar dat die IS-kwestie bij sommigen erg aan de oppervlakte zit.

Ik vind het format wel geslaagd. Heel bescheiden opzetje. Veel aandacht. Misschien herhaal ik wel zo iets op een van de andere dagen die Kerk en Vrede aanbeveelt op de web-pagina “Nederland kleurt Regenboog”. Je kunt daar natuurlijk ook je eigen grote of kleine VREDESvlag bestellen.

Advertenties

3 reacties op Belevenissen van een vlag in de Alblasserwaard

  1. Pingback: Einde van de vredesweek | Vrede is beweging

  2. Leen den Ouden zegt:

    Beste Jan Anne,
    Jij hebt een vooruitziende blik om vrede te brengen voor de toekomstige bewoners van Mars en Venus. Tevens aan de kinderen die in de toekomst de piramides zullen openen. Nu wij nog! .

  3. Pingback: In aanloop naar de Vredesweek | Vrede is beweging

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s