Fokker op!

LenFokker

Fokker op!

(Alternatieve rede bij de opening van
Hoofdkantoor Fokker te Papendrecht.
Met dank aan Len Munnik) 

Geachte aanwezigen,

Ik dank voor de uitnodiging; ik dank voor de spreektijd. Ik zal mijn pacifistische vrienden opbiechten dat ik ‘met de vijand geslapen heb’. Dank u dat ik uw horzel mag zijn. 

Terwijl hier om ons heen al ontzettend veel giftige en ontplofbare stoffen langs de kieuwen van de Merwede stromen, komt daar nu nog eens deze pluk high tech wapenindustrie bovenop. Papendrecht is nu opgeschaald naar Code Oranje. Alleen een bezoek van de vorst brengt meer veiligheidsrisico’s mee. 

Het spektakel van heden analyseer ik op verschillende niveaus.

Het eerste is de leuke buitenkant. De opening van een spectaculair gebouw, van een gedreven bedrijf. Kom daar maar eens op! Het is een juweeltje en vandaag staat het ook nog eens barstensvol met lekkere dingen, mooie kleren, fraaie mensen. Trotse mensen: vakmanschap; misschien wel binnen het beloofde budget gebouwd (zij het niet op tijd klaar). Grote tevredenheid. Jammer alleen dat de ronde bovenverdiepingen niet kunnen draaien. 

Noteer wel dat hier geen sprake meer is van een werkVLOER. Het is hier louter zevende hemel van moderne wapentechnologie. Vrouwen zijn er ook minstens zo gevaarlijk als mannen.
Daar mag ik iedereen mee feliciteren:  van de directie tot alle bouwvakkers. 

Ook politiek Papendrecht: chapeau!  U hebt het mooiste punt van Papendrecht dan toch maar te gelde gemaakt. 25 miljoen, maar Papendrecht staat wel tot in lengte van oorlogsjaren op de kaart.
En gelukkig zijn die miljoenen niet aan linkse stoutigheden uitgegeven. 

Onder deze eerste laag zit een tweede. Een deel van het denkwerk hier mondt uit in wapenfabricage in de brede zin van het woord. Oorlogsindustrie. Frontrunners in een wedstrijd wie het beste kan verwoesten en doden. Daar verandert toelevering aan de burgerluchtvaart niets aan.
Het is als zodanig een eerbaar handwerk, om wapens te maken. Fokker kinderen kunnen rustig over straat. Met opgeheven hoofd. “Jij mag er zijn. Het Vaderland ziet jouw papa wel zitten.” 

Het Fokker product draagt eraan bij dat Nederland in het hoogste geweldsspectrum kan meedoen met de groten. Daarom moet iemand tenminste hardop zeggen : “Dit is een buitengewoon serieus product”. Voorbij alle onschuld. Daar valt niet mee te lachen. 

Waarmee we op de derde laag zitten.
Heel deze feestelijkheid, al dit technisch vernuft, en al deze werkgelegenheid,  horen bij het spel dat “oorlog en wat daarvoor nodig is” heet. U kent het als zwart amusement in de film “Lord of war”. En uit de games van uw kinderen, maar ook als verwoesting op het journaal. Terwijl hier rustig op het hoogste niveau gewerkt wordt aan nog cleanere oorlogsvoering is de BV Nederland inderdaad in oorlog met alle smerigheid die dat meebrengt. Politici van verschillende huize en dito motieven rommelden ons die oorlog in. En mekkeren dan over de vluchtelingenstromen die we ontketenen.

Afgezien van wettelijk toegestaan lobbywerk heeft de wapenindustrie geen vinger in de pap. De politiek beslist. Dat is de gebruikelijke rechtvaardiging ook. ‘Afweer tegen het communisme; bescherming westerse democratie’.  Zo lang erom gevraagd wordt leveren we, anders verdient een ander eraan. Deze tempel van het super-technologische verwoesten en doden draait onder de parapluie van de politiek. In die zin is wapenindustrie een onschuldig toeleveringsbedrijf voor de internationale Doomsday-machine. Maar natuurlijk stoken ze hier een vreugdevuurtje op het dakterras bij elke motie om meer geld naar defensie te sluizen. 

De vierde laag is een soort tussenlaag.
Als oorlog pakkie an van de politiek van de staat is, laat het particuliere bedrijfsleven daar dan met de handen vanaf blijven. Als de staat zo nodig wapens moet hebben, laat die dan in staatsbedrijven gemaakt worden. Voor de helderheid. Om te voorkomen dat het bedrijfsleven belang kan hebben bij testen van wapens in een echte oorlog, om maar iets te noemen. Als oorlog dan zo noodzakelijk is, laat particulieren er dan niet ook nog aan verdienen. Dan heb je minder gauw de schijn tegen.

Maar de vijfde laag is ‘des Pudels Kern’. Wij drinken heden ons feestdrankje in een onveilige wereld. Liever gezegd: “Een gevaarlijk gemaakte wereld”. De doomsday machine draait. 

Fokker zou al zijn medewerkers verplicht op een cursus moeten sturen over het boek van Daniel Ellsberg ‘The Doomsday machine’. Om te beseffen hoe apocalyptisch ‘just another day at the office’ in dit gebouw uitpakt. Misschien zit het trouwens wel in uw goody bag straks. 

Het lekkers en het afscheidspresentje kunnen niet verhullen dat we elkaar al op de rand van de afgrond geduwd hebben met onze oorlogen en redenen tot geweld. Met onze ideologieën, belangen en vrije markt. 

Ik wil daar op een dag als vandaag liever niet aan herinnerd worden. Aan de andere kant wie kan ons daar beter op aanspreken dan een grote speler als Fokker. U weet als geen ander hoe dodelijk uw handwerk is. U weet als geen ander hoe dodelijk het spel is dat gespeeld wordt. 

Ik sluit af met een aardig voorstel dat geen schijn van kans maakt.

Fokker heeft dit gebouw in de schoot geworpen gekregen van de brave gemeente Papendrecht. 25 miljoen €. Laat Fokker dat vrijgekomen geld investeren in onderzoek naar alternatieve manieren om deze wereld minder gevaarlijk te maken.

Dat is werkgelegenheid waar je mee thuis kunt komen.