(1) Gelukkig wie nu nog klein gehouden worden, want hun tijd komt

Deurloo/ Eykman  geven Mattheus 5: 3 weer als
gelukkig wie nu nog klein gehouden worden,
want hun tijd komt”.
Ik was gewend aan “Zalig de armen van geest,
want hunner is het Koninkrijk der hemelen”.
Ik wil het maar in beide richtingen uitwerken.

Wat een binnenkomer!

Verbazing alom. De klein gehouden onderdeurtjes gaan het maken. Maar daar zal dan wel plaats voor gemaakt moeten worden. Dus grote verandering op komst.
Ongeloof ook alom. Dat ga je niet redden.
Hoe zorg je, dat je serieus genomen wordt met zo’n enorm voorschot op de toekomst. Je kunt niet zo maar wat roeptoeteren. De realisten staan klaar om het project beentje te lichten. Vooral niet vergeten wie het zegt.

We kunnen het duiden, invullen; anderen zeggen misschien ‘afzwakken’, of erbij wegdromen.
Je zag het toch maar mooi in vervulling komen toen vrouwen stemrecht kregen. Toen de slavernij afgeschaft werd, was de tijd gekomen voor duizenden vernederden. Het verbod op ‘Lotusvoetjes’,- die tijd is dan toch maar gekomen.
In allerlei zgn bevrijdingsoorlogen heb je het gezien.
Toen Europa onder het juk van Hitler uitkwam. “Gods vijanden vergaan”.
Je ziet het Koninkrijk zich baan breken op Zondag Wereldddiakonaat – en door de week – en evengoed in ontwikkeling van internationaal recht.

Klein gehouden kan van alles wezen; maar leuk is het in elk geval niet.
Het klinkt ook niet als iets waar je voor kiezen kunt. Het wordt je aangedaan. En niet van nature. Je hebt je misschien wel lang verzet; maar dat ging niet meer.
Je hebt verloren.
Er is iemand die je daar op aankijken kunt, als je durft.
Er is iets of iemand dat of die jou klein houdt; verhindert uit te groeien. Bv de regels van de bijstand die je zo klein houden dat je het financieel niet meer redt.

Small is beautiful

Er is ook een goede vorm van klein houden. Bv als een kankergezwel ingetoomd wordt.
Of neem wet en regelgeving die voorkomt dat jij je op een ander gaat uitleven; ten koste van.
Beteugelen. Besnoeien. Besnijden.
Consuminderen. Kleinschaligheid die in duurzaamheid kan uitmonden etc. Economie van het genoeg.
Die te grote broek die je niet hebt aangetrokken; zoals die peuter in de armen van zijn moeder (psalm 131) ligt, maar staat voor de mens die ‘niet in te wonderbaarlijke dingen’ wandelt.

Boosaards

Iemand of iets die of dat jou klein heeft gemaakt; onderdrukt. Er is een boosaard in het spel. Mogelijk ooit zelf een klein gehouden slachtoffer van anderen.
Dat is de donkere kant van de zaligsprekingen, waar ik het in de inleiding al over had. Wie maakt dan wie klein, tegenwoordig?
De boosaard, de onderdrukkende macht: Dat kun je zelf zijn toch?
Of liet je je klein maken? Heb je een onderdrukker op de hals gehaald? Mag je niet denken aan welke verslaving dan ook, die jou klein houdt! Ik zeg niet dat het alleen aan je zelf ligt; tussen de oren zit of zo.
En dat er dan toch een tijd komt dat..

De boosaards … we weten niet of Jezus speciaal aan Herodes of de Romeinen of de grootgrondbezitters van Galilea dacht. Maar dat zou zo maar kunnen.
Mugabe komt mij in de geest; Dutroux; mannen die vrouwen niet eens naar een Blijf-van-mijn-lijfhuis lieten ontsnappen… Lees ‘wij Eichmannetjes‘ van Günther Anders (hij weer!) als je durft.
Hun wordt dus de wacht aangezegd. “Uw tijd zit erop!”.

Dan komen we bij de wereld van discriminatie.
De hele homo-gemeenschap wordt in nog heel veel landen klein gehouden.
De dienstweigeraars ook.
De landen die niet door de tariefmuren van de rijke landen heen komen.
Kinderarbeid. Kindsoldaten is een heel bizarre vorm.
De inburgeraar die Nederlandse bureaucratie moet ondergaan om te mogen inburgeren. Zie ‘Zondag met Lubach’ van 22 januari 2017.
De wereld van geweld tegen vrouwen en kinderen.
Vervolgde moslims, christenen, Yezidi’s, Roma enz. die we ook nog wel tegen komen in een andere Zaligspreking. Hoe klein kun je gehouden worden.

40dg98doemijrecht

doe mij recht, o God

Ja, maar ‘hun tijd komt’.

Niet afdwingbaar

Maar die belofte is niet meteen te innen. Niet afdwingbaar wanneer jij dat wilt; niet eens als jij vindt dat je het het hardst nodig hebt.
Dat is wonderlijk: het is jouw ellende, maar de opademing, bevrijding, inlossing van de belofte, daar ga jij niet over. Het is jouw pijn en jij kunt zelf niet bij de pijnstillers. Het is niet makkelijk om daar genoegen mee te nemen, laat staan om daar nu al gelukkig mee te zijn.

En eerlijk is eerlijk: er staat ook niet, dat de realisering zo maar komt binnenvliegen. Het komt ook niet buiten je om, meestal. Indien wel, dan heb je buitengewoon geluk. Maar reken er maar niet op. En je spreekt je zelf ook niet zalig: maar die ander: die Jezus!
Ik denk hierbij het volgende. Die korte poëtische formuleringen van zegenspreuken zijn mede oorzaak van dat onrealistische verlangen naar grote veranderingen,- die niet snel genoeg afkomen. Het zijn geen hele rapporten, of businessplannen, uitgewerkte campagnes. Geen uitvoerig bestek, geen bidbook. Geen berekeningen.
Neem het voorbeeld van de vervolgde christenen in IS-gebieden. Of de Rohingya’s in Birma. Hun verlossing is niet meteen te realiseren. De stand van zaken is er nog niet naar. Er moeten nog veel culturele en politieke veranderingen geboekt worden. In eigen land, elders. Dat zal nog vele slachtoffers kosten. Nog veel petities; nog veel brieven schrijven via Amnesty International.
De een is de vervulling van het geluk van de ander. Je kunt bijdragen aan het dichterbij brengen van de dag van bevrijding.

Wat er in alle bescheidenheid wel is: er is een gemeenschap die deze hoop boventafel houdt en er ook voor gek mee verklaard wil worden. Dat scheelt al wel een slok op een frisdrankje.

 

En dan is het zover..

Hoe gaat het na de bevrijding met de voormalige kleintjes verder? Moet de ellende niet ook uit hen?  Hoe haal je de vernedering uit de bevrijde mens.
Hun tijd komt… dat wil nog als eens de klank hebben van ‘hun bijltjesdag’ komt. Stuivertje wisselen van de macht. Zet het de oude dictator betaald. Wat kan neer komen op niks beter weten dan hij.
En hoe gaat het verder met de boosdoeners, die van hun boze weg gehaald worden?
In de praktijk wordt wel wat geregeld. Dictators komen vaak overal mee weg. Met bloed aan hun handen krijgen ze een welverzorgd asiel, waar ze vaak riant leven van de gelden die ze van de armen stalen. Voorlopig is dat een ongemakkelijke prijs die we nog zullen moeten blijven betalen, zolang het Strafhof in Den Haag niet optimaal functioneert.
Is het iets om bij een vonnis of regeling op te nemen, dat ze niet meer gefotografeerd mogen worden, of op enig sociaal medium mogen figureren. Het is volgens mij een teken aan de wand dat er markt is voor verhalen over hen in de (roddel)bladen.

Arm van geest

Wat wordt het dan als je het ‘openingsbod’ van Jezus op ‘armen van geest’ hoort slaan? En als je ‘hun tijd komt’ invult met ‘het koninkrijk der hemelen komt?
Moet je niet -als jouw tijd gekomen is –  ‘arm van geest’ zijn of worden om niet te komen tot platte vergelding en wraak. Anders gaat alles immers gewoon op de oude voet verder?
Ik ben van plan om het “Boek van vergeving” van vader en dochter Tutu daar op na te lezen. Nadat ik “Woede en vergeving” van Martha Nussbaum uit heb.
Een zekere spanning zal blijven.

 

Advertenties