Geloven , waarom zou ik?

(We hadden 1 Samuël 1 gelezen. En Hanna’s song Lied 152 gezongen)

Waardevolle mensen,

deze dominee weet bijna niks van popmuziek. Maar jullie wel; jullie lieten een clip van Up & up horen; en vertelden daarbij. Goed. En zo erg was het nou ook weer niet. …. even reageren op wat ze in de toelichting zeiden.

Even terzijde voor de ouderen: Uw jonge mensen wilden dat ik dingen zou aandragen rond hun thema “Geloven, waarom zou ik?” Toen liet ik hen eerst  vragen: waar zitten in jullie wereldje nou “Sporen van geloof”. In hun wereld van clips, muziek, concerten. In hun leefsfeer. En dan komen ze met dit, o.a.
Geloven is blijkbaar niet alleen maar iets voor zondagmorgen dat ene uurtje in de kerk. Als je goed oplet vind je er ook iets van in de opwinding van hun concerten!

Die song van Coldplay vonden ze er een voorbeeld van. In de tekst  Up & up hoor je Chris Martin vertellen van de onmogelijkste dingen die toch maar moeten. Elke dag weer. Gewoon omdat dat bij het leven hoort. En daar heeft hij een punt. Opstaan om een ouwe auto weer aan de praat te krijgen; ook al is het onbegonnen werk. Brood op de plank zien te krijgen. De zee met een spons opdweilen. Mooi beeld. Hij heeft het over in de goot liggen; en naar de maan willen. En nog zo wat van die menselijke plannen en dromen en grote projecten. Die best moeilijk zijn. Je moet er wel in geloven, anders kom je er je bed niet voor uit.

Vraag aan U, ouderen: hoe serieus neem je die tieners in deze kijk op de wereld? En nog dit: waar zitten in jullie wereld sporen van geloof? En wat DOEN die ertoe? Ga je daar nog wel eens helemaal voor uit je dak, zoals die jongeren? Deel dat met elkaar.

En dan komt steeds weer het refrein daar tussendoor: “Het gaat ons lukken”. Samen Hoe dan ook .Ook al lijkt het onmogelijk. Dan sta je maar weer op en weer op. En ik denk dat je bij een concert waar het gespeeld wordt, als je daar allemaal staat mee te bulken, ook echt een rilling van enthousiasme krijgt: WE GAAN ERTEGENAAN! Het maakt niet uit hoe! Elke dag weer opstaan ervoor. Erin geloven. SAMEN GAAN WE HET MAKEN. Dat opzwepende eindeloze “We’re going to get it together right”

En dan is daar die moeilijke volgende morgen na een lange nacht doorhalen op zo’n concert. Het zal wel zondag zijn. Wees dan volwassen he, en WEL je bed uit! Dan is het zo gek nog niet om WEL NAAR DIE KERK te gaan. Want je bent er niet door maar even veel decibellen te maken. Die enorme uitdaging moet je nog wel in de praktijk brengen. Je kunt wel hard brullen met zijn allen, dat we het gaan maken…. Maar het is pas GELOOF als je er iets mee gaat doen.

Het gaat niet vanzelf goed in deze wereld van jullie. In het clipje is er ook die enorme explosie. Verwoesting. Daar moet je eens goed over na denken: Zo gaat het in de wereld ook: Er is een hele TEGENBEWEGING die brult “DOWN & DOWN”. Die maakt alles stuk. Zeg dus vooral niet te makkelijk: “We gaan er wel effe tegenan! Samen doen we het wel even”. Neen dus, je moet steeds WEER Up & Up omdat je steeds weer Down & down gaat.

Dan is het zo gek nog niet om in de rust van een kerk daar nog eens over door te denken. Want daar wordt zondag aan zondag en eeuw na eeuw samengezworen voor die wereld die NIEUW moet worden. Die er toch moet komen. Die er toch komt. Waar je voor UP moet.  Geloven is zo gek nog niet.

Daar weet die moeder van Samuel alles van. Elke dag weer ondergaat ze die ellende van DOWN & DOWN, elke dag tegen de grond vanwege dat gedram van Peninna; elke dag vergiftigd door haar gemis. En TOCH opstaan; toch naar die tabernakel. Toch naar die God waarin ze gelooft. Voor dat kind waarin ze gelooft. Voor die wereld waarin ze gelooft ook. We hebben vanmorgen die reusachtige song van Hanna in hfdstk 2 gezongen: DE WERELD GAAT OM! Het gaat naar vrede; het recht komt. Er is bevrijding, uit de goot, uit het zwarte leven; voorbij de honger en de dorst. Zie je het al? Kun je het vast houden. Tegen de klippen op. UP & UP.

Mensen zijn onverwoestbaar gelovig, Ze kunnen niet anders.
Geloven is ook gewoon de energie om je leven aan te kunnen. Om van de puinhoop nog wat te maken. Zonder geloof vaart niemand wel. Die Chris Martin van die song weet ook van het lijden waar je op stuk loopt. Maar dan toch: UP & UP. Steeds weer het koppie uit de kuil.

Hij heeft nog iets moois gevonden. Dat van dat zaadje. Daar moet je de BOOM AL IN ZIEN. Al moet die er nog jaren over doen om eruit te groeien. Of het nooit wat wordt. Boompje groot – plantertje dood. Geloven is ervoor gaan al zie je er nog bijna niks van.

Eigenlijk is dat het wat we hier ’s zondags doen: dat geheim met elkaar delen. De moed er met elkaar in houden. Dat is wat ouders hun kinderen proberen mee te geven door elke periode van hun leven: WE GAAN VOOR HET LEVEN. We zien er wat in. We weten ervan. DOE HET GOED!!

Ik gebruik vaak dit voorbeeld. Ik kom uit een gezin met 9 kinderen. Die werden om de twee jaar geboren. Ook in de Tweede Wereld Oorlog. Ik vroeg daar mijn Vader eens over. “Wat dachten jullie toen wel. In zo’n tijd kun je kinderen toch geen leven bieden!” Mijn Vader gaf een dubbel antwoord dat me aan het denken zette. In de eerste plaats gaf hij toe dat ze destijds nog niet zo veel van voorbehoedsmiddelen wisten als later. Maar vooral, zei hij: Elke keer als we dan weer met een van jullie bij het doopvont stonden – een paar van ons waren nog geen 24 uur oud – beloofden we God en elkaar dat we des te meer voor die wereld van vrede zouden gaan. Des te meer verplichtten we ons aan Gods Koninkrijk, dat ook op aarde moest heersen. Hoe weinig we er op dat moment ook van zagen. Voor die bedreigde levens de hoop steeds weer hernieuwen. UP & UP. Toen wisten ze: DAAROM geloven we. Anders blijft Hitler altijd aan de macht.

Up & Up. Als het er ruig aan toe gaat, – ertegen aan! Je hebt alleen liefde nodig. Neem die keiharde wereld niet voor lief; neem dat leven in de goot niet voor lief.

Daar heb je geloven voor nodig. Een kijk op het leven. Een DOORKIJK in de troubles van nu. Door de crises die we ons steeds weer op de hals halen. We zingen daar straks nog van “Mag ik u eenmaal zien met nieuwe ogen.” en “Open die wereld die geen einde heeft”. (lied 942)

Geloven is om die wereld die NIET meer zo vanzelfsprekend is dat iedereen er in gelooft. Dat Goede Leven waar zo massaal tegen gezondigd wordt. MAAR DIE ER WEL MOET KOMEN.

Geloven is om niet cynisch te worden, omdat je gepest wordt en terug gaat slaan en in geweld verzeild raakt omdat het je allemaal toch niets meer kan schelen. Het is voor opstaan als je voor de zoveelste keer down bent gegaan, en door mensen in de steek gelaten. Geloven omdat je er mag zijn, ook al gunt men je je plek niet als homo of pacifist. Geloven doe je omdat je weer op wilt staan, als men je aanpraat dat je een loser bent, want je bent anders.

Ja, en nog iets anders.

Die kreet van Coldplay “WE KUNNEN HET!” is ook link. Daar waarschuwen we elkaar in de kerk ook voor. Wij kunnen steeds meer dingen die fout zijn en verkeerd uitpakken. Zaken die wel verkeerd MOETEN uit pakken. Ik noem een paar moeilijke voorbeelden.

De wapens. Als we daar niet van af weten te komen, gaat het geheid een keer mis. Als wij ze maken en eraan verdienen gaan anderen die zeker gebruiken; en dan gaat het mis. Heel erg mis. Dus: GET IT RIGHT.

Armoede en overbevolking. Idem dito. GET IT RIGHT.

De consument die zich alleen maar druk maakt over de vraag of hij wel bereik voor zijn mobieltje heeft. En cynisch overal bij denkt: “Alles moet toch kunnen!”
Dat kunnen we allemaal. Maar we verzekeren elkaar steeds weer: DAAR GELOVEN WE NIET IN. Wij moeten niet alles willen kunnen; niet overal voor gaan. Neen, alles moet niet kunnen. Nog steeds niet. Alleen the good stuff. GET IT RIGHT.

Alleen de wereld waar Hanna voor gaat. En Jezus. En St. Franciscus. “Zijn vredevorst zal heersen”.

Amen.

Advertenties