4 Mei, vandaag en volgende week Moederdag

Een leger heeft niks te zoeken op slagvelden.
Soldaten horen thuis, want DAAR houden ze van hen.
Ze zijn opgeleid voor iets wat helemaal niet hoort.
En de rest van de samenleving vindt dat allemaal wel best.

4mei-300x225

Kransen 4 Mei op de Dam

In de aanloop naar Moederdag 11 Mei de 24 uurs consumptiemaatschappij op volle toeren om dan in de volle rozigheid uit te barsten. De wolligheid van Moederdag tegenover de somberheid van 4 Mei. Ik denk wel eens wat kritisch: zijn we nou werkelijk bevrijd om daarin te belanden? Die mannen en vrouwen uit de oorlog,- hadden die wel voor dit soort vrijheid willen sterven? Hadden ze wel een keus dan? Men had hun verder niets gevraagd dan er maar voor te sterven. Hoe dan ook het is mijn overtuiging dat ze daar niet voor hadden mogen geofferd worden. Als er dan toch zo veel miljoen aan de oorlog moesten sterven, had het toch waarachtig wel voor iets heiligers mogen zijn. Voor echt goed leven.
Een jong mens sneuvelt en zijn baas zegt “Ja, maar we kwamen de democratie brengen”. Het is oprecht bedoeld; daar kom ik niet aan, maar ik raak de spanning niet kwijt…

Met een zekere huiver schakel ik toch maar eerst over naar de Schriftlezing (Johannes 17) waar Jezus voor zijn leerlingen bidt om een te zijn “zoals Hij en de Vader een zijn”. Dat is goed dat dat laatste erbij staat: “ZOALS WIJ”. Dus niet  de eenheid die in onze cultuur steekt:

  • de eenheid die macht maakt
  • hoe groter de EU hoe beter
  • hoe groter de financiële instellingen, hoe beter
  • de megafusie in de zorgsector
  • in de vliegtuigbusiness
  • de eenheidsmacht van het Internet
  • van de mannenwereld

Daarmee kun je dwingend aanwezig zijn. Maar niet aldus Jezus en zijn Vader: die zijn één in DIENST AAN DE WERELD. Dienst aan het goede leven.
Jezus neemt hier afscheid, niet om het er verder bij te laten zitten, maar om het intensiever voort te zetten door zijn vrienden mandaat te geven om ZOALS HIJ EN ZIJN VADER aan de slag te gaan in die dienst aan het goede leven dus.

  • Niet in machtshonger en graaien, maar in helen.
  • Niet in verwoesten, maar in dienen.
  • Niet in iemand verrot schelden maar in luisteren.
  • Niet in oorlog maar tot vrede.

Waarom ik het zo ferm wil lezen gaat als volgt: “Ik kan het aan jullie overlaten, want Ik heb voor jullie gebeden dat jullie een zijn. “Het” dwz : Zijn Rijk kan Hij aan ons overlaten. Zijn mandaat voor ons.
Jezus heeft het over ALLEN. Hij speelt mensen niet tegen elkaar uit:
mannen en vrouwen

  • of nog erger: twee soorten vrouwen: moeders en niet-moeders, zoals volgende week
  • of nog weer erger: hetero’s en lesbiennes
  • of protestanten en andere katholieken
  • of wij hier en laten die anderen in godsnaam blijven waar ze thuis horen.

Merkwaardig in dat afscheidsverhaal van Johannes 17 : je leest nooit: en toen was het zo ver. Geen echt hemelvaartverhaal bij Johannes. Jezus is nooit weg!! Daarom kan Hij zelfs zeggen dat we er BLIJ OM MOGEN ZIJN. Hij doet alleen maar een stapje terug; het voortoneel is aan zijn vrienden. Verder gaat alles door op de voet van het Koninkrijk. Het blijft ZIJN BLIJSPEL, ook al komen nu de vrienden op de voorgrond.
Dominees die dat zo blijmoedig staan te prevelen botsen dan vaak op de ervaring van de gemeenteleden: nl. dat die zich wel knap ONTHAND voelen. We zijn overvraagd met zijn opdracht. WIJ zullen getuigen; vergeven; onderhandelen; dienen om zijn sjaloom uit te bouwen of aan te duiden in onze wereld. Ja, maar we staan zo onder druk; de media nemen ons zo weinig serieus, o.a. vanwege de sex-schandalen en onzalige conflicten en haatzaaierij. In zo’n wereld is nauwelijks een nieuwe wereld van dienst en geweldloosheid op te bouwen.
Die wereld was achtereenvolgens de wereld van de oudheid; van de middeleeuwen. Ze is al de gekerstende wereld geweest; ze is inmiddels een moderne wereld en een post-christelijke wereld, zelfs al een post-moderne wereld geworden!
En wel een post-moderne wereld met heel moderne oorlogen. Daarin wordt zo gesmeten met de levens van jonge en oudere mensen dat het minste wat je kunt doen wel is dat je vandaag in een van die stille tochten meeloopt. En een paar minuten niet meer weet wat je zeggen moet; even je kwek houdt.
We doen het al zo lang dat de weduwen van de gesneuvelde soldaten zo langzamerhand ook uitsterven. Daarom hebben we een raar debat over wie of wat we wel en niet mogen herdenken op 4 Mei. Er zit een hele wereld van onbegrip achter die ene soldaat die sneuvelt…
En telkens als de lijkkisten Nederland binnengevlogen worden moet je met een schok weer denken aan de profetie van Jesaja “dat ze de oorlog niet meer leren”. Wat is dat ver uit beeld geraakt als je die spotjes ziet dat knullen van beneden de 18 al bij het leger terecht kunnen. Of een spel op TV maken van ‘de langste dag’. Op Moederdag zou het natuurlijk vloeken in de kerk zijn als iemand die verplicht blije rozige mamma’s van de advertenties er aan herinnert: Moeders baren kinderen voor oorlog. Maar het is wel zo, bedenk je met schrik op 4 Mei.
Mannen geloven oprecht dat ze dat moeders aan mogen doen. Kijk om je heen, je ziet het aan alle oorlogen, dat het toch lekker een MANNENWERELD is gebleven. Ook al zitten er vrouwen op tanks en hebben we een vrouwelijke minister van defensie. Moederdag is in zekere zin een grote camouflage. Het is gewetensgeld voor de cultuur van gewelddadigheid en macho-gedrag.

Jezus’ gebed om eenheid mikt dus niet op de eenheid- maakt- macht- formule die de mannen-wereld najaagt. En desnoods met geweld afdwingt. Jezus bidt om “eenheid zoals wij”.  Dat is niet een getal, maar een plan. God en Jezus zijn enig en uniek in hun reddingsplan.  Daar hebben wij mandaat voor gekregen. Dat kan God toch wel aan ons kwijt?! Dat is toch ook bij ons in goede handen?
Jezus is nooit weg in de zin dat wij doen waar Hij op uit was; de bevrijde wereld. Dat hoor je goed te gedenken vandaag o.a. Als je alleen maar die eindeloze zee omgekomenen gedenkt :

  • aan flarden geschoten,
  • gestikt in onderzeeboten,
  • in vezeltjes bij elkaar geschraapt,
  • in de bermen,
  • in de massagraven,-

vertwijfel je aan de zinloosheid. Na elke oorlog moet de animo groeien voor die wereld van Jezus! Laat toch komen heer uw rijk!!
Nog iets aardigs over Moederdag volgende week. Dat is best aardig natuurlijk; beschuitkruimels in je bed; aandoenlijke waardering vaak; zelfs als kinderen verplicht iets creatiefs moeten doen. Maar het wezenlijke van moederschap is toch subtieler.
Want moeders zijn de “Verpersoonlijking van de HOOP in een absurde wereld”. En van Liefde; en van Geloof. En ze zijn niet de enigen.
Heel zinvol is dat onze lieve roomskatholieke zusters en broeders op zo’n dag een lijntje leggen naar Maria, de moeder des Heren. Op haar manier moeten moeders, vrouwen, mannen, kinderen allemaal leren dat het leven wel doorgaat. Je moet leren tegen de klippen op te geloven! Word nederig en fier gelovend als de dienstmaagd des Heren en ga geloven in Gods vergeving en vrede voor jou, en onze wereld. Ook vandaag.
Moeders en a.s. moeders hebben iets speciaals met Maria; dat lijkt me schitterend en zinvol.

5e statie Jezus ontmoet zijn Moeder

5e statie Jezus ontmoet zijn Moeder

Minder fris lijkt me als Maria een voorkeur voor moeders zou hebben. Zij is niet de moeder van alle moeders; maar de aartsmoeder van alle GELOVIGEN. Zij is model van de Kerk als geloofsgemeenschap naar heelheid; ze is niet directeur van Zwitsal of Prenatal. Zij zou niet eens presidente van de feministen willen zijn, want zij is trekker van de hele mondige mensheid die “JA” tegen Gods genezing leerde zeggen. Ja tegen het leven… neen tegen alle tirannie.

(bewerkt van 4 Mei 2008)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s