Psalm bij de klimaattop dec 2015

Neem nou Psalm 104. (Naardense Bijbel of NBV)
O.K., je kunt ook met het ‘krinkelende, winkelende waterding met het zwarte kabotseken aan’, (van G. Gezelle) dat de naam van God zo lichtvoetig op het water schrijft, aankomen. De verwondering zal er niet minder om zijn. En je snapt meteen waarom er schoon water moet zijn.
Of kom met ‘de bloemen in de knop gebroken’ en een droeve zucht van verontrusting sluit naadloos aan bij deze psalm.
Of  weet van de merel in het gedicht van Anneke Brassinga, – als je die ooit, ergens, maar even hoort dat dan het zingen in je begint….

Allemaal geweldig.

Maar je kunt ook Psalm 104 nemen. Of laat psalm 104 jou nemen.
Het eerste grote deel houdt God zich met het water op de planeet aarde bezig. Eerst om er heel hoog een kamertje op zolder voor te maken. Vanwaaruit de wateren (is niet h2O) verdampen als wolken, die met alle winden meewaaien.
Maar dan moet de oerzee wel besnoeid worden. De wateren kunnen zich maar niet alles veroorloven. Boven de bomen heeft die chaosbron niets te zoeken. Hup, in je hok!
Maar het geweldige water moet dienstbaar langs alle beekjes en heuvels en watervallen. Eerst de wilde ezels drenken en dan door naar de drukte makende vogels. En die bedanken er luidruchtig  voor! En het grasvee krijgt te eten. Totdat het de mens bereikt in brood en wijn en olie. Dat smaakt.
Een heel ingenieus ecosysteem.

iets van water

iets van water

En passant wordt dat water aan het eind van de psalm ook nog de wijde oceaan met Moby Dick, toen die nog Leviathan heette. In de film ‘The Hunt’, zie je hem bijna met de cameramensen spelen! Of let op zijn neef Orca. En al dat kril.
Het is allemaal afgestemd op, het staat symbool voor Het Goede Leven. Voor het Goede Gezicht van Moeder Aarde. Allemaal op elkaar aangelegd.

Ja, je komt in de psalm ook de grote risicofactor Mens tegen. De hele dag bezig met werken, als hij niet feestelijk bezig is een glas wijn te drinken op het goede leven. Le chaiem. Dan kan hij achter adem raken en  allerlei angst inademen; en bedreiging uitademen, en onheil aanrichten. Als hij maar niet aan de pijlers van de aarde gaat rommelen….. Als het gezicht van de aarde niet meer schoon te krijgen is; als ze achter adem raakt… als de lofzang haar in de mond besterft….

Onzegbaar land 4

Onzegbaar land 4

Het eerste en het laatste woord in deze psalm: Prijs de Heer mijn ziel. Die constructie zie je ook in Psalm 8. Het hele lied op de mens in de schepping Gods ingeklemd in de lofprijzing. Daar tussenin kan de mens kennelijk geen kwaad. Dat is een diepzinnige visie. Als je je buiten dit spel plaatst, als je er niet meer bij wilt horen, in wilt passen, maar je verheft in puur ‘baasskap’…
Het kom wel eens zijn dat die hele klimaattop blijft steken in technische afspraken die minder of meer opleveren; en dat dat niet helpt als je de spiritualiteit van deze psalm kwijt bent. Je bent onderdeel van een groot loflied. Of je bent een vuile streep door de rekening. Het lijkt me steeds meer dat het zo dringend is.

 

Advertenties