Niet vanzelfsprekend,- het koninkrijk, de Geest, het gebed.

Waardevolle…

als de discipelen vragen om te mogen LEREN bidden, klinkt het alsof ze het bidden uit hun jeugd kwijt geraakt zijn. Kan best. Zo is het veel jongeren gegaan. Als peutertje leerden ze schattig bidden; misschien zijn er zelfs wel foto’s van gemaakt om je vrienden mee te vertederen. “Hier bidt Kees om een hamster voor zijn verjaardag; of Henk die belooft op

God, waarom

postmodern restant gebed

school niet meer te zullen pesten. Janneke bidt voor een nieuwe vriend van Mama.” Maar talloos de verhalen van tieners die het niet meer doen. Nou ja een schietgebed nog; of die moderne trend van seculier bidden op een briefje dat ze neer leggen op een plek van zogeheten zinloos geweld : “O God, waarom”.

Bidden blijkt soms een virus dat resistent is tegen de puberteit en de rampen van het volwassen leven; dat houden mensen tot ver in het postmoderne heidendom vol. Je had het, je kon het; en toen was het weg, of hol, en dit bleef ervan over.

Misschien is het wel wat voor ons om mee te luisteren als de vrienden van Jezus vragen: “Heer, leer ons bidden”. In onze situatie die we in zekere zin een ONGASTVRIJE WERELD mogen noemen. Ook en vooral omdat de binnenkant van ons bestaan uitgehold wordt. Het GOEDE LEVEN wordt loze welvaart. Dan verleer je het bidden wel. Als wij ons brein zijn, is bidden overbodig. Als de rede koning is bidden de onderdanen niet meer.

Nu neem ik vanmorgen niet heel de moderne gebedsproblematiek met U door. Ik wilde vooral dat verhaal dat Jezus eraan vast knoopt bewerken. Maar ik maak eerst wel bij elk van de beden een opmerking. Samengevat komt het erop neer: Het Onze Vader is het gebed van HET NIET VANZELFSPREKENDE KONINKRIJK. Ik hoop dat dat een beetje een eye opener mag worden voor als wij in onze ongastvrije wereld bidden .

  1. Gods NAAM is zeker niet meer vanzelfsprekend. Want alles spreekt van ONS! WIJ zijn belangrijk; WIJ hebben onze zorgen; WIJ knokkend om ons een naam te maken. Of wij hebben onze vanzelfsprekende overmoed. Die is aan de orde van de dag. WIJ volgen de meerderheid in het kwade door bidden en kerkgaan en wijding te verwaarlozen. Niemand heeft ons ter verantwoording te roepen over de misdaden die wij de natuur en het leven zelf aan doen. Gods Naam mag daarbij van alles zijn,- een vloek zelfs maar die naam is in elk geval niet vanzelfsprekend. Leer dat maar weer eens. God kun je niet voor zoete koek aannemen. God is niet de gelopen race. God is niet in the picture. “God, ik sta bij U die NIET VANZELFSPREKEND BENT” op de stoep!”. Hoort U mij? Ik vind het ook niet vanzelfsprekend dat ik daar nog steeds sta. Weer sta. God, uw ongelooflijke naam!!
  2. GODS RIJK uit de 2e bede is ook helemaal niet vanzelf-sprekend. Het wordt aan de lopende band gefrustreerd. We bidden om dat gans andere rijk dan dat wat we NORMAAL zijn gaan vinden.. Als tegenbeweging. Als alternatief van het gerommel dat we er maar van maken.
  3. GODS WIL (al staat die bede niet in Lukas’ rijtje) idem. Gods wil wordt nergens meer natuurlijk (!) gedaan; het is een uiterst omstreden thema. Gods wil de TEGENSTEM tg wat vanzelfsprekend is geworden.
  4. Ons voedsel, 4e bede is niet vanzelfsprekend als genadebrood. Wel als kleffe massa uit de supermarkt, natuurlijk. Alle brood smaakt naar de dagelijkse scheve verhoudingen. We bidden om dat NIET vanzelfsprekende brood van het nieuwe delen.
  5. Dan dat totaal onvanzelfsprekende gebed over de schulden. Het grote werk van de schulden van de arme landen; en de kleine schulden tussen mensen persoonlijk?! Of komt er toch wat los? Gaat het toch ergens dagen dat we alleen kans hebben met het ONMOGELIJKE?! Vergeven en opnieuw beginnen.
  6. Constant is daar ook de VERZOEKING van die vanzelfsprekende boze, die als een prettige huisgast bij ons aangeschoven is. De gerieflijke kant van de streep waar wij zitten. Die zou je toch niet willen missen. Ons loze gemak. Het is er toch maar fijn elke morgen. Ons consumentengedrag. Stel je daar maar eens KWETSBAAR tegenover op. Dat is niet vanzelfsprekend.

Tot zo ver bij de tekst van het Onze Vader.

strand

op het strand

 

Met die tekst staan we op de stoep bij God. ZO leert Jezus zijn vrienden bidden. Voor het NIET VANZELFSPREKENDE KONINKRIJK. Dat is zijn stijl. Dat is het nieuwe dat je bij Hem kunt leren. Je was het misschien kwijt.

Het is eigenlijk de meest dwarse tekst die je maar in huis kunt hebben. Misschien is dat opstandige wel iets waar je tieners weer mee aan boord kunt komen. Zoals in dat gedicht van Huub Oosterhuis over de hartstocht naar het ONVANZELFSPREKENDE Koninkrijk:

Wij willen dat het zo is.
Wij hopen dat het zo wordt.
Wij denken dat het niet kan.
Wij zingen dat het zal zijn.

En als er liefde is,
dan zal het, al kan het niet.
Dan kan het omdat het moet.
Omdat het zó niet meer kan.

Het is best een ietwat grimmig gebed; verbeten. Geen zacht papje: het Onze Vader . Lukas linkt het aan het verhaal over drie vrienden in de nacht. Het lijkt me niet erg ‘uit het leven gegrepen’. Tenminste niet uit ONS leven. Wanneer staat er bij U midden in de nacht een vriend of kennis aan de deur? Dat gebeurt alleen maar als er echt iets heel ergs aan de hand is. Ik associeerde Jezus’ verhaal ook met onverwachte bezoeken van de staatspolitie in Rusland en Zuid-Afrika. Die vonden vooral ’s nachts plaats. Als instrument van terreur. Je ging met angst naar bed. Als er maar niet op de deur gebonsd zou worden die nacht!

Zou het wel uit het leven gegrepen zijn van Jezus’ toehoorders? Ik weet het niet. Mij viel wel op, dat Jezus’ discipelen direct aangesproken worden. Stel dat ‘EEN VAN JULLIE’ – dus laten we zeggen Judas – dat overkomt. “Bij jou, Judas staat ’s nachts een vriend op de stoep, en dan moet je voor die vriend de deur uit naar een derde vriend.” En wij vullen in: “Wie zou hij daarvoor kiezen? Petrus? Johannes?… wie zou het minste stennis maken? Bartolomeüs of Taddeüs? Wie is het makkelijkst; wie kan het het beste doen? Van wie heb ik nog wat te goed?”

Ik bedacht ook: als hij voor die late gast niets in huis heeft zal hij wel hebben liggen woelen: wat moet ik de kinderen morgenochtend voor zetten? En dan komt ook die vriend nog eens! Als je de deur uit moet om iets eetbaars voor een vriend, dan is alle rek er blijkbaar uit. Maar daar zal de nadruk niet op liggen.

Of zou Judas zo slim zijn om naar zijn grote vriend Jezus te gaan?

Van wie zouden wij zelf een dergelijke overlast of inbreuk op onze privacy pikken? Wanneer vinden we dat een ander gaat zeuren? Veel mensen bijten nog liever het puntje van hun tong af dan als VRAGER bij iemand op de stoep te staan. In alle keuvel-shows op de TV hoor je strijk en zet: “ik help liever dan dat ik geholpen word”. En als tegelwijsheid staat het ook wel ferm. Maar het is natuurlijk diep beledigend. Eigenlijk vind je die ander die wij zo graag helpen vooral een loser, want zo wil jij – God verhoede – niet zijn. Zo heel erg willen wij niet-vragen. In die zin is onze help-houding beledigend. Maar goed. Anderen helpen ok. Maar jij zelf bent er te goed voor.

In het verhaaltje van Jezus gaat Judas of zo dus de buurt in en waagt het erop evt. voor joker bij Petrus of Johannes aan de deur te staan; of bij vriend Jezus. Blijkbaar schakelt Jezus ineens over naar: Als je bij God op de stoep staat, want Hij vult dan aan “Bij bidden hoef je in elk geval nooit zonder het GESCHENK VAN HEILIGE GEEST naar huis.

Heilige Geest is het symbool van HET NIET VAN ZELFSPREKENDE KONINKRIJK. Dat was misschien wel een beetje onverwacht, die toepassing.

Dat is de toepassing van Jezus. Vrienden helpen elkaar altijd wel. Met vrolijke of barse welwillendheid. Je helpt, maar het kan best punten kosten. Daar zijn genoeg voorbeelden van te geven. Mooi en inspirerend. Klein of extreem; subtiel of grotesk. En doe dat vooral. Leer dat je kinderen ook, zegt Jezus. Verspeel elkaar niet als vrienden. Word geen boekhouders; krentenwegers van goede werken; de hoofdregel is niet voor wat hoort wat. Eerste vraag is niet: “Wat schuift het?! Wat schiet ik ermee op”. Wel, daar kun je nog genoeg wijsheden op los laten. Wees een vriend! Dat is al heel wat toepassing voor een mooie zondagmorgen. En dat nog volhouden bij een tegenvallende vriend.

Maar Jezus trekt door naar bij God op de stoep staan. Dan kun je altijd dat geschenk van HEILIGE Geest krijgen. Dat is de Geest die TEGEN alle scheefheid en zonde in waait die nu zo vanzelfsprekend is geworden. Tegen die geest van onwil en afstandelijkheid; tegen die geest van de cultuur van oorlog en geweld. Het is de Geest die ademt in het Onze Vader. Tegen die ongeestjes van kleinheid en grauwheid. Tegen de ongeest die alsmaar meer bewapening wil. Bidden om HEILIGE Geest van vertrouwen en respect. Tegen de onderbuikverlangens die zo naar boven komen. Bv in verkiezingen.

We moeten ook als het even kan nog eens in de media over het voetlicht zien te krijgen dat bidden geen handigheidje is. Talkshows en films en clips brengen steeds weer dat achterlijke beeld van bidden : dat God dan wel even iets ritselt voor gezondheid; cijfers op je examenlijst; voorrang bij een sollicitatie waar 400 man op af kwam. En geen files als U haast hebt. God kan immers alles, laat Hij daar dan ook mee over de brug komen. Vooral is god een kortzichtige sponsor voor zijn lieverdjes. Dat rare Gods beeld. Daar moeten we echt mee nokken. Want wat je krijgen kunt als je het lef hebt om bij God op de stoep te staan is HEILIGE GEEST. Bidden hoort in het kader van het NIEUWE Rijk. Het gans andere rijk. Het bestaan in compleet andere verhoudingen.

God wil dat WIJ daar aan zullen werken. Daar is een kerk voor. Daarom stemt het tot nadenken (en bekering) als een kerk erg naar binnen gericht gaat worden. De PKN loopt dat gevaar volgens mij in de huidige tijd. Er gaat zo veel aandacht zitten in het overleven van de kerk zelf; in het bidden om meer geld om kerken open te houden; om meer ambtsdragers; meer catechisanten. Geschrapt wordt vooral werk aan de samenleving IN DE RICHTING VAN NIEUWE VERHOUDINGEN DIE WIJZEN NAAR HET ONVANZELFSPREKENDE KONINKRIJK. De opbouwende kritiek op onze dodelijke levensstijl verleren we; christenen moeten politiek diepte geven. De kerk zou het verschil kunnen maken naar een duurzaam omgaan met milieu en grondstoffen; en dat militairen terug kunnen komen van alle plaatsen des onheils. De toerusting die daarvoor nodig is raakt steeds meer uit het zicht in de kerken. Als er dan een bericht verschijnt, dat de PKN weer winst heeft gemaakt, dan is dat een zorgelijke bericht, als U begrijpt wat ik bedoel. Het lijkt er een beetje op, dat dat geschenk van de HEILIGE, de GANS ANDERE GEEST niet of nauwelijks meer aan ons besteed is; dat we weer moeten LEREN BIDDEN.

Is Gods geschenk van HEILIGE GEEST een erge afknapper als U daar op de stoep staat bij God? “Ja, maar Here God daar kwam ik niet voor. Aardig van U bedoeld, natuurlijk, maar die Heilige Geest dat is niks voor mij. Die nieuwe wereld, waar die HEILIGE Geest waait, is niks voor mij. Dwars liggen voor uw onvanzelfsprekende wereld ligt mij niet. Laat mij maar rustig in mijn eigen vanzelfsprekende leventje. Daar gebeurt gelukkig nooit iets ergs. Het is wel goed zo. Ik accepteer het wel dat het niet anders is. Iedereen om mij heen leeft immers zo; ik ben nu eenmaal gewend aan dat geestje van mijzelf en de buren.” Was getekend ‘ik die niet meer bidden wil’.

Maar dan worden wij onrustig gemaakt door alle kranten en TV en internet.

Bij ons staat een naakte, ondervoede, kale, holle, zelfs dodelijke cultuur op de stoep. Je kunt er steeds meer plaatsnamen bij noemen. Noem het maar nacht! Onze wereld zou geholpen zijn met HEILIGE Geest. Die van lied 691. Van mensen die natuurlijk van hun luie matras afkomen en het GOEDE LEVEN DELEN. Amen.

Advertenties