Nalatenschap

1940

Das Vermächtnis

Aber nicht nur ihnen, den
Mördern wächst die Kraft unserer
ermorderten Freunde zu. Sondern auch uns, den
zufällig noch überdauernden.
Furchtbar füllt sich der Saal der Toten (Keiner
trat selbst durchs Tor. Sie werden
über die Schwelle geschoben). Aber in
uns, den spärlich Gewordenen und täglich
spärlicher Werdenden, sammelt sich
täglich dichter das
Vermächtnis der Toten.
Niemand kann vorhersagen, ob
du oder ich als Nächter verschwinden. Aber
Einige werden bleiben, Einige
zufällig doch bleiben.

Wer ist gleich.
Und mit ihnen das Vermächtnis.

(Een In Memoriam voor Walter Benjamin.  Bron: Hannah Arendt und Günther Anders Schreib doch mal hard facts über Dich. München C.H.Beck 2016)

Poging tot vertalen:

Legaat

Niet alleen zij, de moordenaars
gedijen van onze vermoorde vrienden. Maar
wij zelf groeien er ook van. Wij die toevallig nog door moeten.

Vreselijk zoals de dodenzaal volloopt. (Geen van hen
ging zelf de deur door. Ze werden de drempel over geduwd)

Maar in ons, – we zijn nog met een paar; we worden steeds schaarser –
verdikt zich de erfenis der doden.
Niemand kan voorspellen, of
jij dan wel ik de volgende is die verdwijnt. Maar
een paar zullen over blijven, een paar zullen
toevallig toch overblijven.
Wie, doet er niet toe.
Maar inclusief hun nalatenschap.

TagebundGedichte

Tagebücher und Gedichte. Verlag c.h.beck München

Een paar aantekeningen.
1. Günther Anders en zijn eerste echtgenote, Hannah Arendt maakten beiden een gedicht bij de dood van hun vriend. Ze noemen hem ook in hun briefwisseling.  Anders is dan al in Amerika. En ook het gedicht van Arendt heeft wat meer afstand tot de sterfdag: is pas van 1942. Op haar gedicht heb ik (nog?) geen greep kunnen krijgen.

2. Walter Benjamin pleegde zelfmoord om aan uitlevering aan Nazi’s te ontkomen. Anders noemt dat geen vrijwillig over de drempel stappen. Het blijft moord.

3. Anders was geen fan van het filosofische werk van Benjamin. Achterhuis (Met alle geweld, p. 589) bespreekt iets dergelijks voor Arendt.
Ik denk daarom dat Anders met ‘nalatenschap’ niet het werk van B. bedoeld heeft. De hele biografie van B. blijft trouwens onvermeld.
Wat dan wel? Toch dat einde van alle geweld, dat alle drie hoog gezeten heeft; maar op verschillende manieren door hen werd verwoord?  Anders’ eigen missie ter zake , wordt bv luidkeels uitgekreten in “Die Muse der Empörung”.
Het is onze erfenis de aarde leefbaar voor mensen te houden. Tegen alle vormen van geweld.

Niet bij de moordenaars gerekend te worden. Dat geldt zelfs bij afnemende kleine minderheid.

Ik ben benieuwd te horen hoe jullie dat lezen.

Advertenties